Postanowienie SN z 14 listopada 2008 r., I CZ 80/08

Wydany

14 listopada 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa E. R. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej w W. o zapłatę,

Skład

SSN Katarzyna Tyczka-Rote sprawozdawca
SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian
SSA Dariusz Dończyk

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 listopada 2008 r., zażalenia powódki na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt V Ca (…), uchyla zaskarżone postanowienie.

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Powódka E. R. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 20 grudnia 2007 r. Skargę tę Sąd Okręgowy odrzucił postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., wyjaśniając w uzasadnieniu, że nie spełnia ona wymagań stawianych przez art. 3984 § 1 k.p.c., nie zawiera bowiem wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania.

W zażaleniu na powyższe postanowienie powódka domagała się jego uchylenia.

Podniosła, że wniosek o przyjęcie sprawy do rozpoznania zawarty został w sformułowaniu „W świetle art. 3983

KPC skarga kasacyjna zasługuje na rozpatrzenie, ponieważ w toku postępowania przed Sądem drugiej instancji istotne okoliczności podnoszone przez powódkę E. R. nie zostały przez Sąd wyjaśnione”, a ponadto, że odrzucenie skargi z powodu tego rodzaju braku jest zbyt surową sankcją.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Po pierwsze zgodzić się należy ze skarżącą, że we wskazanym przez nią sformułowaniu można odczytać zawoalowany wniosek o rozpoznanie złożonej skargi, ujęty w stwierdzeniu, że skarga ta „zasługuje na rozpatrzenie”, zwłaszcza jeśli to sformułowanie zestawi się z tytułem akapitu „Okoliczności przemawiające za rozpoznaniem skargi kasacyjnej”.

Po drugie, po wydaniu zaskarżonego postanowienia Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z dnia 1 lipca 2008 r., w sprawie SK 40/07, orzekł, że będący podstawą odrzucenia skargi kasacyjnej powódki art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. w związku z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie - bez wezwania do usunięcia braków - skargi kasacyjnej niespełniającej wymagań określonych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. - jest niezgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3 i art. 2 Konstytucji (Dz.

U. Nr 120, poz. 779).

Z chwilą wyeliminowania z porządku prawnego niekonstytucyjnej normy nakazującej sądowi drugiej instancji i Sądowi Najwyższemu odrzucenie skargi kasacyjnej bez wezwania do usunięcia braków obu elementów skargi wymienionych w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c., odpadła podstawa prawna uzasadniająca wydanie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy, poddając postanowienie Sądu II instancji kontroli instancyjnej jest obowiązany uwzględnić zmiany w przepisach stanowiące konsekwencję powyższego orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.

W tej sytuacji, na podstawie art. 39815 § 1 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. należało uchylić zaskarżone postanowienie.