Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił apelację powoda B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, wskazując, że nie została ona opłacona.
W zażaleniu powód wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Przyznaje, że apelacja nie została należycie opłacona, ale nie z winy powoda tylko jego pełnomocnika, który ze względu na wiek i stan zdrowia nie dopełnił obowiązku przewidzianego w art. 1302 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Ma rację skarżący, gdy przywołuje znane stwierdzenie, że wyrokowanie to czynienie sprawiedliwości. Sąd jednak działa w granicach zakreślonych przez
Konstytucje i ustawy. Jeżeli strona zatrudnia profesjonalnego pełnomocnika, to bierze na siebie ryzyko związane z działaniami tego pełnomocnika, które mogą narazić ją na szkodę. Z drugiej strony pełnomocnik ten odpowiada wobec niej jeżeli z winy swej wyrządził jej szkodę, a zabezpieczeniem tej odpowiedzialności jest obowiązkowe ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej.
W tej sytuacji, skoro skarżący sam przyznaje, że zachodzą przesłanki do odrzucenia apelacji przewidziane w art. 1302 § 3 k.p.c., stanowisko Sądu
Apelacyjnego uznać należy za w pełni zasadne. Nie narusza też ono sprawiedliwości, zważywszy na przewidzianą dla powoda możliwość uzyskania odszkodowania od pełnomocnika, jeżeli wykaże, że zachodzą przesłanki uzasadniające jego odpowiedzialność.
Mając na uwadze, że zarzuty podniesione w zażaleniu okazały się nieuzasadnione Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.