Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w W. odrzucił skargę A. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu
Okręgowego w W. z dnia 21 września 2007 r. wskazując, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniała podstawa wznowienia przewidziana w art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu skarżąca, zarzucając naruszenia art. 403 § 2 k.p.c. i 410 § 1 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarżąca wskazując, że już po uprawomocnieniu się wyroku Sądu
Okręgowego, Sąd Rejonowy w O. w wyroku skazującym J. R. (drugiego, obok skarżącej wspólnika spółki cywilnej) ustalił, iż pieniądze które pozwany bank wypłacił J. R. wyszły poza spółkę, powołała się na podstawę wznowienia postępowania przewidzianą w art. 403 § 2 k.p.c. Ustalenie zawarte w wyroku Sądu
Rejonowego w O. jest, zdaniem skarżącej, nową okolicznością, na którą nie mogła powołać się w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem i dlatego jej skarga o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok, jest uzasadniona.
Sąd po wznowieniu postępowania będzie miał okazję, aby ocenić, z uwzględnieniem tej nowej okoliczności, czy pozwany bank, wypłacając bez upoważnienia pieniądze drugiemu wspólnikowi J. R., naraził skarżącą na szkodę.
Skarżąca nie przyjmuje jednak do wiadomości, że podstawą oddalenia jej powództwa przeciw bankowi, było stwierdzenie przez orzekające w sprawie sądy, tego, iż jej szkoda spowodowana została nie przez fakt wypłacenia przez bank, niezgodnie z wiążącym go upoważnieniem, pieniędzy z rachunku spółki cywilnej, drugiemu wspólnikowi lecz rozporządzeniem tymi pieniędzmi przez J. R. Takie stanowisko, które przedstawił również Sąd Okręgowy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, nie budzi wątpliwości. Dla stwierdzenia, że pozwany bank nie ponosi odpowiedzialności wobec skarżącej, bez znaczenia jest wobec tego to, czy drugi wspólnik, któremu bank wypłacił pieniądze bez upoważnienia z rachunku spółki, przeznaczył je na cele związane z działalności spółki cywilnej, w której uczestniczył razem ze skarżącą, czy też wyszły one, jak ujmuje to skarżąca, poza spółkę, czyli J. R. przeznaczył je na inne cele. Szkoda jaką skarżąca poniosła w związku z tym, że wypłacone przez bank pieniądze zostały przeznaczone na inne 3 cele niż związane z działalnością spółki cywilnej, została spowodowana zachowaniem nie pozwanego banku, ale J. R. W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że fakty ustalone w powołanym w skardze wyroku Sądu Rejonowego w O., nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu
Okręgowego w W. z dnia 21 września 2007 r. i brak podstaw, aby wznawiać postępowanie w tej sprawie.
Mając na uwadze powyższe względy Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k. p. c. oraz art. 39821 i art. 391 k.p.c.