Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2013 r. Sąd Okręgowy odrzucił zażalenie na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c. wobec nieusunięcia braków zażalenia przez pełnomocnika E. P., wezwanego do usunięcia tych braków.
W zażaleniu E. P. z dnia 23 sierpnia 2013 r., zaskarżającym w całości powyższe postanowienie, żaląca kwestionuje zasadność wezwania jej do złożenia trzech odpisów zażalenia składanego na postanowienie z dnia 14 czerwca 2013 r. oraz wskazuje na brak określenia rygoru w wezwaniu z dnia 15 lipca 2013 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, ponieważ wydane zostało zgodnie z art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Żaląca nie kwestionuje faktu, że nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków zażalenia, do usunięcia których wezwany został jej pełnomocnik procesowy zarządzeniem z dnia 15 lipca 2013 r. (k. 389). Skarżąca nie twierdzi, że zarządzenie wzywające do usunięcia braków formalnych zażalenia było nieprecyzyjne bądź niejasne, natomiast kwestionuje samą zasadność dokonania tego wezwania w zakresie złożenia trzech odpisów zażalenia.
W tej sytuacji Sąd odwoławczy zasadnie uznał, że strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków zażalenia, do usunięcia których została wezwana zarządzeniem, co skutkowało obowiązkiem Sądu odrzucenia zażalenia na podstawie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 397 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego Sąd Apelacyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.