Postanowienie SN z 18 marca 1998 r., I PKN 22/98

Wydany

18 marca 1998 r.

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 marca 1998 r.

Sprawa

sprawy z powództwa Jacka R. przeciwko Spółce z o.o. "K." w W. o przywró- cenie do pracy

Skład

Przewodniczący SSN: Roman Kuczyński (sprawozdawca), Sędziowie SN

Od orzeczenia

na skutek kasacji strony pozwanej na postanowienie Sądu Woje- wódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Katowicach z dnia 24 września 1997 r. [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć kasację.

Sentencja

r.

I PKN 22/98

Jeżeli adres podmiotu gospodarczego przed wszczęciem procesu jest inny niż wskazany w rejestrze sądowym jako jego siedziba i w toku procesu nie wskazuje zmiany adresu dla doręczeń pism sądowych (art. 133 § 2a i 2b KPC), to nie może skutecznie w kasacji zarzucać naruszenia art. 136 § 1 KPC.

Józef Iwulski, Andrzej Wróbel.

Sąd Najwyższy,

Uzasadnienie

Wyrokiem zaocznym z dnia 5 marca 1997 r. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w By- tomiu przywrócił powoda Jacka R. do pracy w pozwanej Spółce z o.o. "K." w W. i zasądził 8.620,80 zł tytułem wynagrodzenia za czas pozostawania bez pracy oraz 2.107,30 zł tytułem wynagrodzenia za miesiąc listopad 1996 r. Wobec niepodejmo- wania przez pozwaną ani wezwań na rozprawy, ani wyroku, Sąd stwierdził prawo- mocność wyroku z dniem 10 kwietnia 1997 r.

W dniu 18 kwietnia 1997 r. wpłynął do Sądu wniosek pozwanej o przywróce- nie terminu do złożenia sprzeciwu od wyroku zaocznego uzasadniony tym, że poz-

• 2 - wana wynajęła lokal, który wskazywała jako swoją siedzibę (W., ul. P.), zaś najemca zobowiązał się do przyjmowania korespondencji i zawiadomił pozwaną o toczącej się sprawie po upływie terminów procesowych.

Postanowieniem z dnia 13 czerwca 1997 r. Sąd Rejonowy w Bytomiu oddalił wniosek pozwanej, zaś Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w

Katowicach postanowieniem z dnia 24 września 1997 r. oddalił zażalenie pozwanej na postanowienie Sądu pierwszej instancji.

Od postanowienia Sądu Wojewódzkiego pozwana wniosła kasację zarzucając (w uzasadnieniu) naruszenie art. 136 KPC i kwestionując prawidłowość doręczeń dokonywanych przez Sąd pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje

Kasacja jest bezzasadna, a zarzut naruszenia przepisu art. 136 § 1 KPC chy- biony, bowiem przepis ten dotyczy obowiązku zawiadomienia przez strony sądu o zmianie miejsce swego zamieszkania w toku procesu, a nie przed jego wszczęciem.

Nadto przepis ten w ogóle nie dotyczy przesłanek przywrócenia terminu do dokona- nia czynności procesowych (art. 167-172 KPC).

W przedmiotowej sprawie - jak to wynika z dołączonego do pisma rozwiązują- cego stosunek pracy, od którego powód, zgodnie z zawartym w nim pouczeniem od- wołał się do Sądu - wskazany jest w pieczątce adres pozwanej w W., ul. P. Słusznie zatem powód tylko ten adres wskazał jako adres pozwanej. Sąd pierwszej instancji na pierwszą rozprawę wezwał pozwaną pod tym adresem z 22-dniowym wyprze- dzeniem za zwrotnym poświadczeniem odbioru. Z adnotacji na wezwaniu wynika, że wobec niemożności doręczenia bezpośrednio adresatowi pismo sądu (zawierające odpis pozwu) było złożone w urzędzie pocztowym 23 stycznia 1997 r. i opatrzone jest ono pieczęciami poczty w W. z datami 31 stycznia 1997 r. i 28 lutego 1997 r.

Rozprawę w dniu 12 lutego 1997 r. Sąd Rejonowy odroczył na dzień 5 marca 1997 r., ponownie w dniu 18 lutego wysyłając wezwanie, na którym znajduje się adnotacja o złożeniu go w urzędzie pocztowym w W. Wysłany pozwanej 18 marca 1997 r. wy- rok awizowano 21 marca, 27 marca i 29 marca, tę ostatnią datę nosi stempel poczty w W., po której zwrócono przesyłkę Sądowi jako nie podjętą w terminie.

Zarzut zatem braku prawidłowego doręczenia wyroku zaocznego jest chybio- ny. Zgodnie z przepisem art. 133 § 2a KPC pisma procesowe dla podmiotów gospo- darczych wpisanych do rejestru sądowego doręcza się na adres podany w rejestrze, chyba że strona wskazała inny adres dla doręczeń. Pozwana w rejestrze sądowym figuruje pod adresem podanym w pozwie. Zgodnie zatem z treścią § 2b wskazanego przepisu, w razie niemożności doręczenia na wskazany adres pismo sądowe pozos- tawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia. Tym samym uznać należy, że wyrok zaoczny został pozwanej doręczony prawidłowo.

Tym samym trafne jest postanowienie Sądu Wojewódzkiego, oddalające za- żalenie pozwanej na postanowienie Sądu pierwszej instancji odmawiające przywró- cenia terminu do wniesienia sprzeciwu od wyroku zaocznego, który podziela usta- lenia Sądu Rejonowego w przedmiocie braku staranności pozwanej w zabezpiecze- niu odbierania korespondencji kierowanej do siedziby spółki.

Rozpoznając zatem kasację w jej granicach i nie stwierdzając nieważności postępowania (art. 393 11

KPC) Sąd Najwyższy nie znalazł usprawiedliwionych pods- taw do jej uwzględnienia i w oparciu o art. 393 12

KPC postanowił jak w sentencji.

========================================