Uzasadnienie
Strona pozwana - trzy jednostki organizacyjne PKP w B.: Wagonownia, Od- dział Zmechanizowanych Robót Drogowych i Oddział Drogowy, w sprawie z powódz- twa Komisji Międzyzakładowej NSZZ "Solidarność" PKP w B. o zapłatę na rzecz fun- duszu świadczeń socjalnych każdy z tych jednostek organizacyjnych (pracodawców) wniosła kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Spo- łecznych w Białymstoku z dnia 29 kwietnia 1997 r. [...]. Zaskarżonym wyrokiem od- dalono apelacje pozwanych od wyroku Sądu I instancji, zasądzającego na rzecz tych funduszy kwoty 9.842 zł, 6.280 zł i 6.000 zł z odsetkami z tytułu należnych im
- - 2 - świadczeń od pozwanych pracodawców za 1994 r. W kasacji postawiono zarzut na- ruszenia art. 8 ust. 2 i art. 11 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (jednolity tekst: Dz. U. z 1996 r. Nr 70, poz. 335 ze m.). Zda- niem wnoszących kasację przekazanie tych środków na rzecz Oddziału Socjalnego PKP w W. nastąpiło w uzgodnieniu z organizacjami związkowymi, zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r., a zatem nie mogą one domagać się ich zasą- dzenia na rzecz funduszy istniejących u pozwanych pracodawców. Nie wskazano w kasacji, na czym polega naruszenie art. 11 tej ustawy.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kasacja nie jest uzasadniona.
Zarzut naruszenia art. 11 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. nie może być rozpa- trywany przez Sąd Najwyższy. Zgodnie z tym przepisem środki funduszu nie wyko- rzystane w danym roku kalendarzowym przechodzą na rok następny. Skarżący nie wykazali, że przepis został naruszony orzeczeniem Sądu II instancji. Sąd Najwyższy rozpatruje sprawę w granicach kasacji biorąc z urzędu pod uwagę jedynie nieważ- ność postępowania (art. 393 11 KPC). Nie jest zatem zobowiązany, ani uprawniony do domyślania się, z jakich przyczyn - zdaniem strony wnoszącej kasację - przepis prawa powołany jako podstawa kasacyjna został naruszony.
Zarzut naruszenia art. 8 ust. 2 tej ustawy także nie może być uznany za wys- tarczający do uchylenia zaskarżonego wyroku. Według zdania pierwszego tego prze- pisu zasady przeznaczania środków funduszu na poszczególne cele i rodzaje dzia- łalności socjalnej oraz zasady i warunki korzystania z usług i świadczeń finansowych z funduszu, określa kierownik zakładu pracy w regulaminie uzgodnionym z zakłado- wymi organizacjami związkowymi. W kasacji nie postawiono zarzutu naruszenia pra- wa procesowego. Następstwem tego jest orzekanie przez Sąd Najwyższy na podsta- wie stanu faktycznego ustalonego przez Sądy obu instancji. Skoro zatem zostało us- talone, że przekazanie środków finansowych na rzecz funduszu centralnego (Oddziału Socjalnego PKP w W.) nastąpiło bez odpowiedniego uzgodnienia z organizacjami związkowymi, to należy podzielić pogląd Sądu II instancji, iż naruszyło to art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 4 marca 1994 r.
Z tych względów na podstawie art. 393 12
KPC orzeczono jak w sentencji.