Uzasadnienie
W imieniu pozwanych Zakładów Produkcyjno-Usługowych „B.” Spółce z o.o.
wniesiona została kasacja od wyroku Sądu Okręgowego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń
Społecznych we Wrocławiu z dnia 9 marca 1999 r. [...]. Jedynym zarzutem skargi kasacyjnej jest jej twierdzenie, że w sprawie doszło do pozbawienia strony możliwo- ści obrony swoich praw, co powoduje nieważność postępowania (art. 379 pkt 5
KPC). Twierdzenie to oparte z kolei zostało na tezie, że „w niniejszej sprawie rozpra- wa apelacyjna odbyła się bez prawidłowego wywołania, co uniemożliwiło udział w sprawie pełnomocnikowi, który reprezentować miał stronę pozwaną”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Postawiony w kasacji zarzut nieważności postępowania jest nieuzasadniony.
W następstwie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 1 grudnia 1999 r. - w którym 2
Sąd ten uznał, że pismo pełnomocnika strony pozwanej z dnia 9 marca 1999 r. stanowi wniosek o sprostowanie protokołu rozprawy przed Sądem Pracy i Ubezpie- czeń Społecznych z dnia 9 marca 1999 r. – wydane zostało zarządzenie z dnia 30 grudnia 1999 r., którym odmówiono sprostowania tego protokołu. Od zarządzenia tego strona pozwana – mimo że możliwość taką przewiduje art. 160 KPC – nie od- wołała się. Z uzasadnienia tego zarządzenia wynika, że termin rozprawy apelacyjnej został wyznaczony na dzień 9 marca 1999 r. na godz. 940
, o czym zawiadomiono strony i ich pełnomocników. Z oświadczeń protokolanta, z treści protokołu, jak i wo- kandy wynika, że sprawa z powództwa Tadeusza W. przeciwko Zakładom Produk- cyjno-Usługowym „B.” Spółce z o.o. w B. została wywołana o godzinie 940
, przy czym po jej wywołaniu nikt z zawiadomionych się nie stawił. Protokół został więc spo- rządzony zgodnie ze stanem jaki miał miejsce w dniu rozprawy. W tej sytuacji prze- wodniczący uznał, że brak jest podstaw do sprostowania lub uzupełnienia protokołu rozprawy apelacyjnej z dnia 9 marca 1999 r. Stwierdzenie to podziela także Sąd
Najwyższy, który jest zdania, że informacja zawarta w protokole rozprawy z dnia 9 marca 1999 r., iż „po wywołaniu sprawy” nikt nie stawił się za strony prawidłowo za- wiadomione, odpowiada prawdzie. To zaś oznacza, że postawiony w kasacji zarzut nieważności postępowania jest nieusprawiedliwiony.
Z powyższego względu Sąd Najwyższy, stosownie do art. 39312
KPC, orzekł jak w sentencji wyroku.
========================================