Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2011 r. […] Sąd Okręgowy w Krakowie oddalił wniosek pozwanego z dnia 2 czerwca 2011 r. o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów zastępstwa procesowego. We wniosku tym pełnomocnik strony podniósł, że sąd zaniechał orzeczenia o kosztach mimo stosownego żądania złożo- nego w odpowiedzi na apelację.
Sąd Okręgowy wskazał, że jego zdaniem wniosek o zwrot kosztów nie został złożony w wymaganym przez art. 109 § 1 k.p.c. terminie. Odpowiedź na apelację wniesiona przez stronę została zwrócona zarządzeniem z dnia 12 kwietnia 2011 r. na podstawie art. 132 § 1 k.p.c. Ponowne przesłanie odpowiedzi na apelację nastąpiło w dniu 30 kwietnia 2011 r. Nastąpiło to z uchybieniem terminu, wynikającego z art. 327 k.p.c. w związku z art. 167 k.p.c. Sąd potraktował tę czynność także jako bezsku- teczną w całości, w tym we wszystkich zawartych w niej wnioskach.
Zażalenie na to postanowienie wniósł pełnomocnik pozwanego, zarzucając naruszenie art. 132 § 1 k.p.c. w związku z art. 109 § 1 k.p.c. w związku z art. 372 2 k.p.c. w związku z art. 167 k.p.c., przez przyjęcie, że pozwany w przewidzianym ter- minie nie zgłosił wniosku o zwrot kosztów postępowania a także naruszenie art. 372 k.p.c. w związku z art. 391 k.p.c. w związku z art. 127 k.p.c., przez błędne przyjęcie, że odpowiedź na apelację wniesiona po upływie przewidzianego terminu nie może być traktowana jak zwykłe pismo procesowe. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik podniósł, że apelacja w sprawie została wniesiona przez samą powódkę. Nie było zatem przesłanek dla zastosowania art. 132 § 1 k.p.c. i wymagania, by pozwany przesłał odpowiedź na apelację do samej powódki. W jego ocenie art. 132 § 1 k.p.c. dotyczy jedynie sytuacji, w których obie strony reprezentowane są przez profesjonal- nych pełnomocników.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie jest oczywiście zasadne, co prowadzi do uchylenia zaskarżonego postanowienia. Wniosek o uzasadnienie wyroku złożyła w sprawie powódka samo- dzielnie. Uzasadnienie wyroku zostało doręczone samej powódce, a nie jej pełno- mocnikowi. Apelację w sprawie wniosła także sama powódka.
Mimo tego Sąd Okręgowy odpowiedź na apelację pozwanego potraktował jako złożoną wbrew dyspozycji art. 132 § 1 k.p.c. Pełną rację ma skarżący podno- sząc, że wobec złożenia apelacji przez samą powódkę, nie istniała przesłanka do nadania odpowiedzi na apelację trybu opisanego w art. 132 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpatrujący niniejszą sprawę podziela pogląd, że użyte w tej normie stwierdzenie „doręczają nawzajem” dotyczy tylko tych sytuacji, w których w sprawie po obu stro- nach występują profesjonalni pełnomocnicy.
W niniejszej sprawie w postępowaniu po wydaniu orzeczenia Sąd Rejonowy doręczył uzasadnienie wyroku samej powódce. Sam Sąd nie uważał zatem, że na- leży doręczyć odpis uzasadnienia jej pełnomocnikowi. Nie ma zatem żadnych prze- słanek, by pełnomocnik drugiej strony - otrzymując apelację podpisaną przez samą powódkę - czuł się zobligowany do działania zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. W tym sta- nie rzeczy nie było powodów dla uznania odpowiedzi na apelację wniesioną bezpo- średnio do sądu za bezskuteczną, co implikowałoby także bezskuteczność wniosku o przyznanie kosztów postępowania. Wobec powyższego nie ma przesłanek dla od- mowy rozpoznania wniosku o uzupełnienie wyroku w przedmiocie kosztów procesu.
Mając na uwadze powyższe Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.