Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2010 r. Sąd Okręgowy-Sąd Pracy i Ubez- pieczeń Społecznych w Łodzi w sprawie z powództwa Jarosława Z. przeciwko „R.P.”
SA w P.G. o odszkodowanie odrzucił skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowe- go-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 8 kwietnia 2010 r. na pod- stawie art. 3986 § 2 k.p.c. w związku z art. 3984 k.p.c., z uwagi na okoliczność, iż w rozpatrywanym przypadku radca prawny Hanna K.-S. reprezentująca powoda, skargę kasacyjną wniosła w dniu 24 lipca 2010 r., kiedy nie miała prawa wykonywa- nia zawodu. Mając powyższe na uwadze skarga kasacyjna została wniesiona przez osobę, która nie posiadała do tego wymaganej art. 871 k.p.c. legitymacji.
Na powyższe rozstrzygnięcie pełnomocnik powoda wniosła zażalenie wskazu- jąc, że jest ono oczywiście uzasadnione i postanowienie powinno zostać uchylone w trybie art. 395 § 2 k.p.c. Pełnomocnik w uzasadnieniu wskazała, co następuje: „za- skarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Łodzi odrzucił skargę kasacyjną argu- mentując, iż w dacie jej składania, pełnomocnik nie posiadał uprawnień do zastęp- 2 stwa strony przed Sądem Najwyższym. Powyższe argumenty rozmijają się z prawdą i są chybione, wobec następujących faktów: Orzeczona wobec radcy prawnego po- stanowieniem Sądu Dyscyplinarnego w Łodzi z dnia 5 maja 2007 r. kara zawieszenia wykonywania zawodu przez okres 3 miesięcy - została przez radcę prawnego wyko- nana w okresie od 1 grudnia 2007 r. do 29 lutego 2008 r. Dokumenty dowodzące wykonania kary doręczone zostały do Okręgowej Izby Radców Prawnych w Ł. Radca prawny - pełnomocnik nie otrzymał żadnej informacji z Sądu Dyscyplinarnego w
Łodzi dot. wskazanego w postanowieniu Sądu Okręgowego w Łodzi z dnia 28 sierp- nia 2010 r. terminu wykonania orzeczonej w 2007 roku kary. Brak wiedzy w tym przedmiocie, do chwili obecnej, uniemożliwił wyjaśnienie przez radcę prawnego w
OIRP w Ł. powstałych wadliwości w sprawie. Pełnomocnik powoda podnosi ponadto, iż w powyższym stanie faktycznym brak jest podstaw procesowych do odrzucenia złożonej skargi kasacyjnej. Pełnomocnik przeczy zarzutom braku umocowania do reprezentowania przed Sądem Najwyższym powoda na podstawie art. 871 § 1 k.p.c.”
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie okazało się nieuzasadnione. W niniejszym stanie faktycznym decy- dujące znaczenie miały dowody, na podstawie których Sąd Okręgowy w Łodzi odrzu- cił skargę kasacyjną, a mianowicie: pismo z dnia 30 czerwca 2010 r. Okręgowej Izby
Radców Prawnych w Ł. skierowane do Prezesa Sądu Okręgowego w Łodzi. Powyż- sze pismo zawierało informację, że sprawa dotycząca postępowania dyscyplinarnego wobec pełnomocnika powoda z jego kasacji została rozstrzygnięta przez Sąd Naj- wyższy - Izbę Karną w Warszawie w dniu 5 maja 2010 r. [...], w ten sposób, że Sąd
Najwyższy postanowił pozostawić bez rozpoznania kasację od postanowienia Wyż- szego Sądu Dyscyplinarnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2009 r. [...].
Mając na uwadze treść przepisu art. 622 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (jednolity tekst: Dz.U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65), zgodnie z któ- rym od orzeczenia wydanego przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny w drugiej instancji przysługuje stronom kasacja do Sądu Najwyższego oraz to, iż (ust. 2) stwierdza on, że orzeczenie takie nie podlega wykonaniu do czasu wniesienia kasacji lub bezsku- tecznego upływu terminu do jej wniesienia, stwierdzić należy, że Rada OIRP w Ł. władna była do wykonania orzeczonej kary dopiero z chwilą wydania orzeczenia przez Sąd Najwyższy na skutek rozpatrzenia wniesionej w niniejszej sprawie kasacji, 3 co nastąpiło w dniu 5 maja 2010 r. Licząc od tej daty zawieszenie na okres trzech miesięcy prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego stwierdzić należy, iż zło- żona w dniu 24 lipca 2010 r. w niniejszej sprawie skarga kasacyjna przez radcę prawnego Hannę K.-S. naruszała przepis art. 871 k.p.c.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy na podstawie wyżej powołanych przepisów oraz art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.
========================================