- Wydany
- 25 listopada 1997 r.
- Rozpoznanie
- na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 listopa- da 1997 r.
- Sprawa
- sprawy z powództwa Bogusława S. przeciwko Miejskim Zakładom Komu- nikacyjnym w P. o przywrócenie do pracy
- Skład
- Przewodniczący SSN: Maria Mańkowska, Sędziowie SN: Kazimierz
- Od orzeczenia
- na skutek zażalenia powoda od postano- wienia Sądu Wojewódzkiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 9 czerwca 1997 r. [...] p o s t a n o w i ł: o d d a l i ć zażalenie.
Sentencja
r.
I PZ 39/97
Doręczenie wyroku bez jego uzasadnienia nie jest doręczeniem orzecze- nia w rozumieniu art. 393 4
KPC.
Jaśkowski, Walerian Sanetra (sprawozdawca).
Sąd Najwyższy,
Uzasadnienie
Powód Bogusław S. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu Wojewódz- kiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Lublinie z dnia 9 czerwca 1997 r. [,,,], którym Sąd ten odrzucił jego kasację od wyroku Sądu Wojewódzkiego-Sądu
Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 22 kwietnia 1997 r. Sąd ten stwierdził, że warunkiem wniesienia przez stronę kasacji od wyroku sądu drugiej instancji jest do- ręczenie jej tego wyroku z uzasadnieniem. Tymczasem strona powodowa w terminie tygodniowym, liczonym od ogłoszenia sentencji wyroku, zgłosiła jedynie żądanie do- ręczenia jej odpisu wyroku, nie zażądała natomiast doręczenia tego wyroku z uza- sadnieniem. W zażaleniu strona powodowa podniosła, że z systematyki KPC wynika wprost, że wyrok jest orzeczeniem, a przepis art. 393 4
KPC stanowi, iż kasację wnosi się w terminie miesięcznym od dnia doręczenia orzeczenia stronie skarżącej. Skoro
- 2 - zaś powód w terminie 7 dni od ogłoszenia orzeczenia zażądał jego doręczenia i wy- rok ten otrzymał, a następnie wniósł od niego kasację, to wobec tego spełnił waru- nek, o którym mowa w art. 393 4
KPC.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Miesięczny termin do wniesienia kasacji biegnie od dnia doręczenia orzecze- nia stronie skarżącej (art. 393 4
KPC). Idzie jednakże o takie doręczenie, które było prawidłowe, tj. dokonane zostało zgodnie z wymaganiami przewidzianymi w art. 387
KPC. Doręczenie prawidłowe zależy zwłaszcza od wystąpienia przez stronę z żąda- niem doręczenia jej orzeczenia z uzasadnieniem (art. 387 § 3 KPC). Doręczenie więc stronie wyroku bez jego uzasadnienia nie jest w istocie doręczeniem orzeczenia w rozumieniu art. 387 § 3 KPC, a wobec tego nie można uważać, że rozpoczyna bieg miesięczny termin z art. 393 4
KPC, co może być interpretowane w ten sposób, iż doręczenie orzeczenia nastąpiło wbrew wymaganiom art. 387 § 3 KPC, a więc w sposób nieprawidłowy, albo że w istocie doręczenie orzeczenia w ogóle nie miało miejsca.
Przepis art. 387 § 3 KPC przewiduje jedynie doręczanie orzeczenia z uza- sadnieniem, natomiast jeżeli strona żąda tylko doręczenia jej odpisu wyroku i taki odpis zostaje jej doręczony, to nie jest to doręczenie, o którym mowa w art. 387 § 3
KPC. Pojęcia zaś doręczenia z art. 393 4
KPC nie można wyjaśniać w oderwaniu od art. 387 § 3 KPC, gdyż poza tym przepisem Kodeks postępowania cywilnego nie przewiduje - we wchodzącym w rachubę zakresie - jakichś innych sposobów dorę- czania orzeczeń.
Przy przyjęciu zarówno pierwszej, jak i drugiej wykładni należy uznać, iż nie dochodzi do doręczenia orzeczenia stronie zgodnie z wymaganiem art. 393 4
KPC.
Doręczenie nie odpowiadające wymaganiom z art. 387 § 3 KPC należy więc uznać bądź za doręczenie nieprawidłowe, bądź też za doręczenie poza zakresem art. 387 § 3 KPC, zaś w art. 393 4
KPC pojęcie doręczenia orzeczenia pozostaje w bezpoś- rednim związku z doręczeniem, które jest określone w art. 387 § 3 KPC, a to ozna- cza, że w takiej sytuacji przewidziany w art. 393 4
KPC termin nie może rozpocząć swojego biegu. Wobec tego nie może też zostać wniesiona kasacja.
W tym stanie rzeczy należało uznać, iż zarzut zawarty w zażaleniu jest bez- zasadny. Z powyższego względu Sąd Najwyższy na podstawie art. 385 KPC i art. 393 19
KPC orzekł jak w sentencji.
========================================