Postanowienie SN z 22 sierpnia 2013 r., II BU 2/13

Wydany

22 sierpnia 2013 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku I. G. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych o emeryturę, Społecznych i Spraw Publicznych w dniu 22 sierpnia 2013 r., skargi wnioskodawczyni o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych […] z dnia 16 sierpnia 2012 r., odrzuca skargę.

Skład

SSN Beata Gudowska

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Pracy, Ubezpieczeń

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Ubezpieczona I. G. wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego - Sądu Pracy i Ubezpieczeń

Społecznych z dnia 16 sierpnia 2012 r. oddalającego jej apelację od wyroku Sądu

Okręgowego w J. z dnia 12 stycznia 2012 r., którym oddalono odwołanie od decyzji

Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 maja 2010 r. Zaskarżoną decyzją organ rentowy odmówił ubezpieczonej ustalenia prawa do emerytury ze względu na niespełnienie przesłanek z art. 88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta

Nauczyciela (jednolity tekst: Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 ze zm.).

Skarga została oparta na podstawie naruszenia prawa materialnego, tj. przepisów art. 32 ust. 1 i ust. 3 pkt 5 oraz art. 46 ust. 1 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (jednolity tekst: Dz. U. z 2009 r. Nr 2 153, poz. 1227 ze zm.) oraz art. 88 Karty Nauczyciela oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze (Dz. U. Nr 8, poz. 43 ze zm.). Zarzucono w niej również naruszenie przepisów postępowania – art. 232 i 233 k.p.c.

Jako przepisy, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny, skarżąca wskazała na przepisy wymienione w podstawach skargi. Podniosła, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było możliwe, „gdyż brak było podstaw do wznowienia postępowania, a wyrok nie podlega zaskarżeniu skargą kasacyjną”.

Na uprawdopodobnienie szkody wyrządzonej jej przez wydanie zaskarżonego wyroku posłużyła się stwierdzeniem, że od chwili złożenia wniosku o emeryturę pozostaje bez możliwości uzyskiwania dochodów, gdyż chcąc wypełnić ustawowe przesłanki nabycia prawa do emerytury rozwiązała wcześniej stosunek pracy.

Sąd Najwyższy zważył co następuje

Środkiem prawnym służącym stronie na wyrok Sądu Apelacyjnego w sprawach o przyznanie emerytury jest skarga kasacyjna (por. art. 3982 § 1 zdanie drugie k.p.c.), w związku z czym – stosownie do art. 4241 § 1 k.p.c. – skarga o stwierdzenie niezgodności zaskarżonego wyroku z prawem jest niedopuszczalna.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odrzucił skargę, jak w sentencji (art. 4248 § 2 in principio k.p.c.).