Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 maja 2002 r. Sąd Okręgowy w P. zasądził od pozwanej K.R. kwotę 24.135,33 zł z ustawowymi odsetkami na rzecz SM.
Pozwana osobiście wniosła skargę na podstawie art. 4241 § 1 k.p.c., w której żądała stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Przy wniesieniu skargi o stwierdzenie niezgodności prawomocnego orzeczenia z prawem nie został zachowany przymus adwokacko - radcowski (art. 871 k.p.c.). Ten brak jest brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, przez co skarga podlega odrzuceniu a limine.
Ponadto, należy przypomnieć, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 k.p.c.) przysługuje od orzeczeń, które stały się prawomocne od 1 września 2004 r. (por. uchwałę składu siedmiu sędziów Sądu najwyższego z dnia 26 października 2005 r., III BZP 1/05).
W sprawie zaś skarżąca wniosła skargę od wyroku zapadłego przed tą datą (22 maja 2002 r.).
Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 4248 § 1 k.p.c.).