Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 6 października 2005 r. Sąd Okręgowy w Ł. oddalił apelację strony pozwanej od wyroku Sądu Rejonowego w Ł. W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia strona pozwana zarzuciła naruszenie art. 227, 299 w zw. z art. 300 § 1, 225, 233 § 1 i 2, art. 328 § 2 k.p.c., art. 612 w zw. z art. 554 k.c. i wnosiła o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego orzeczenia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.). Wymaganie uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na przedstawieniu wyodrębnionego 2 wywodu przekonującego, że szkoda została wyrządzona oraz określającego czas jej powstania, postać i związek przyczynowy z wydaniem orzeczenia niezgodnego z prawem (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141, z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, nie publ., z dnia 23 września 2005 r., III CNP 5/05, nie publ., z dnia 22 listopada 2005 r., I CNP 19/05, nie publ.). Strona skarżąca tego obowiązku nie spełniła; wskazała jedynie, że skutkiem wydania wyroku był obowiązek uiszczenia przez nią kwoty 27 704,63 zł, która to kwota jest znacznie zawyżona w stosunku do rzeczywistego stanu zużycia energii oraz przedstawiła polemikę z ustaleniami Sądu.
Zgodnie z art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca na posiedzeniu niejawnym
- m. in. skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.