Uzasadnienie
Wnioskodawca T. K., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Sądu Najwyższego, za pośrednictwem Sądu Okręgowego w S., skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 28 stycznia 2004 r. Zdaniem wnioskodawcy zaskarżone postanowienie rażąco narusza § 31 pkt 2 oraz § 33 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 grudnia 1996 r. w sprawie określenia wysokości wpisów w sprawach cywilnych (Dz. U. Nr 154, poz. 753 ze zm.)
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 4241 § 1 k.p.c. skarga na niezgodność orzeczenia z prawem przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Postanowienie, którego stwierdzenia niezgodności z prawem domaga się wnioskodawca, jest wprawdzie postanowieniem sądu drugiej instancji, lecz nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
Zostało ono wydane w związku z zażaleniem na zarządzenie w sprawie wysokości opłat jakie należy wnieść od wpisu do księgi wieczystej. W tej sytuacji skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem tego orzeczenia nie przysługuje.
Dodatkowo należy także podnieść, że skarga została wniesiona po terminie określonym w art. 4246 § 1 k.p.c.. gdyż wpłynęła do Sądu Okręgowego w Ł. w dniu 31 stycznia 2006 r., a zaskarżone postanowienie Sądu zostało wydane 28 stycznia 2004 r. Złożona przez wnioskodawcę skarga nie została również opłacona.
Mając powyższe względy na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., orzekł jak w sentencji db