Postanowienie SN z 26 stycznia 2006 r., II CNP 3/06

Wydany

26 stycznia 2006 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2006 r. skargi B. K. i M. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku

Skład

SSN Jan Górowski

Sprawa

w sprawie z powództwa B. K. i M. K. przeciwko Skarbowi Państwa - Sądowi Okręgowemu w P. o zapłatę, odrzuca skargę.

Sentencja

r.

Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 5 października 2005 r., wydanego

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 października 2005 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powoda od oddalającego powództwo wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 kwietnia 2005 r.

W skardze sporządzonej osobiście powodowie wnieśli o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie wydanego począwszy od dnia 1 września 2004 r. (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 12 lipca 2005 r., I CNP 1/05 i uchwałę siedmiu sędziów

Sądu Najwyższego z dnia 26 października 2005 r., której nadano moc zasady prawnej - dotychczas niepublikowane). Oznacza to możliwość wniesienia skargi od prawomocnych wyroków, nakazów zapłaty, postanowień co do istoty sprawy wydanych w postępowaniu nieprocesowym oraz od postanowień tzw. formalnych kończących postępowanie w sprawie.

Sporządzenie jednak skargi objęte zostało przymusem adwokacko - radcowskim. W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez fachowego pełnomocnika także w zakresie czynności procesowych związanych z tym postępowaniem podejmowanych przed sądem niższej instancji, co wynika wprost z treści art. 871 § 1 k.p.c.

Skoro więc skargę wnieśli powodowie osobiście, to podlegała odrzuceniu (art. 4248 § 1 k.p.c.).

db