Uzasadnienie
Skarga M. Z., P. Z. i X.Y. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego z dnia 21 marca 2012 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.
Skarga o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem w części określającej jej istotę (jej treść), w której należy wykazać, że spełnia warunki przewidziane w art. 4245 § 1 pkt 1 – 6 k.p.c., powinna zawierać między innymi uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie wyroku, którego skarga dotyczy (art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody polega na złożeniu przez skarżącego oświadczenia, że szkoda wystąpiła – ze wskazaniem jej rodzaju i rozmiaru – oraz uwiarygodnienie tego oświadczenia przez powołanie i przedstawienie dowodów (postanowienia z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16). Niezbędne jest przy tym przeprowadzenie przekonywającego wywodu wskazującego czas powstania szkody oraz związek przyczynowy między nią a wydaniem zaskarżonego orzeczenia (postanowienie z dnia 31 stycznia 2006 r., IV CNP 38/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 141). Skarżący stwierdzili w skardze, że ponieśli szkodę z dniem wydania zaskarżonego orzeczenia, a polega ona, ich zdaniem, na pozbawieniu ich mieszkania.
Jednocześnie jako wartość przedmiotu zaskarżenia wskazana została w skardze kwota 8 497,27 zł bez jakiegokolwiek wskazania, że kwota taka miałaby związek z wydaniem zaskarżonego wyroku. Nie wiadomo zatem jakiego rodzaju szkoda - zdaniem skarżących – wyrządzona została wskutek wydania zaskarżonego wyroku.
Z treści skargi, a także dołączonych do niej dokumentów nie wynika, że zaskarżone orzeczenie zostało wykonane. Oznacza to, że skarżący w istocie powołują się na szkodę hipotetyczną. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że przesłanką dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest istnienie szkody w chwili wnoszenia skargi, a nie możliwość wystąpienia szkody w przyszłości (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006 r., II CNP 13/05, OSNC 2006, nr 6, poz. 110).
Z przytoczonych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.