Uzasadnienie
B. Ł. wniósł do Sądu Najwyższego osobiście sporządzoną i podpisaną przez siebie skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego w Z. z dnia 6 czerwca 2005 r., sygn. akt I Co (…).
Tymczasem w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje z mocy art. 871 § 1 k.p.c. tzw. przymus adwokacki, a więc zastępstwo stron przez adwokatów albo radców prawnych. Wyjątek od tej zasady dotyczy sytuacji, gdy m. in. stroną jest jeden z podmiotów wyczerpująco wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Skarżący nie twierdzi nawet, aby mieścił się w kręgu podmiotów wskazanych w powołanym ostatnio przepisie.
W tej sytuacji skarga została wniesiona z uchybieniem wymogu tzw. przymusu adwokackiego, co przesądza o jej niedopuszczalności skutkującej obowiązkiem odrzucenia skargi.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.