Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 1 kwietnia 2008 r. Sąd Okręgowy w P. oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 29 października 2007 r. oddalającego powództwo o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym.
Powódka wniosła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego.
Wymagania konstrukcyjne skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia określa art. 4245 § 1 k.p.c. Przepis ten w pkt 4 nakłada na skarżącego obowiązek uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody przez wydanie orzeczenia, którego dotyczy skarga.
Powódka wskazała, że jej wymierna szkoda majątkowa powstała na skutek usankcjonowania, dokonanego w sposób nieprawidłowy, obciążenia dożywociem należącej do niej nieruchomości. Przez to wartość posiadanego przez nią prawa własności jest zdecydowanie niższa niż byłaby w sytuacji, gdyby nie doszło do obciążenia prawem dożywocia.
Oświadczenie powódki nie spełnia wymogu określonego w pkt 4 art. 4245 § 1 k.p.c. Powódka nie wskazała rozmiaru szkody, ani nie skonkretyzowała jej rodzaju.
Prawidłowe spełnienie tego warunku polega na złożeniu przez skarżącego w skardze oświadczenia, że szkoda wystąpiła - ze wskazaniem jej rodzaju (damnum emergens, lucrum cessans) i rozmiaru - oraz na uwiarygodnieniu tego oświadczenia. W tym celu, w związku z treścią art. 243 k.p.c., skarżący może powoływać i przedstawiać zarówno dowody, w tym tzw. dowody niedające pewności, jak i inne środki, nieuznawane przez kodeks za dowody np. pisemne oświadczenia, surogaty dokumentów itp.(zob. postanowienia Sądu Najwyższego:
z dnia 12 października 2006 r., I BU 5/06, niepubl.; z dnia 11 sierpnia 2005 r., III CNP 4/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 16).
Braki w zakresie wymagań konstrukcyjnych nie podlegają uzupełnieniu, a skarga nimi dotknięta jest odrzucana a limine.
Z tych względów, na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.