Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z 7 sierpnia 2009 r. oddalił zażalenie skarżącego S. L. od postanowienia Sądu pierwszej instancji w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Następnie tenże Sąd postanowieniem z 23 października 2009 r. odrzucił zażalenie na powyższe postanowienie, które błędnie zostało określone przez skarżącego mianem skargi kasacyjnej, umorzył postępowanie w przedmiocie wniosku o zwolnienie od opłaty sądowej oraz rozstrzygnął o kosztach postępowania jak w sentencji.
Skarżący wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego orzeczenia wskazując w uzasadnieniu, że wydanie tego orzeczenia wyrządziło szkodę, 2 bowiem pozbawiło go możliwości odzyskania działki leśnej Nr 2 o pow. 3,356 ha, którą osobiście zalesił.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Z przytoczonych przez skarżącego okoliczności faktycznych jednoznacznie wynika, że nie poniósł on jakiejkolwiek szkody wskutek wydania kwestionowanego orzeczenia. Nie można bowiem zgodzić się z twierdzeniem, że wyrządzenie szkody spowodowane zostało wydaniem orzeczenia, którego skarga dotyczy. Odrzucenie zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 7 sierpnia 2009 r., uniemożliwiło przeprowadzenie kontroli prawidłowości orzeczenia tegoż Sądu w przedmiocie oddalenia zażalenia skarżącego wniesionego od postanowienia Sądu Rejonowego w B. z 10 grudnia 2008 r. w przedmiocie odrzucenia skargi o wznowienie postępowania w sprawie I Ns (…) z wniosku Skarbu Państwa, o zasiedzenie.
Wydanie zaskarżonego postanowienia ostatecznie przesądziło jedynie o niedopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie to ma charakter wyłącznie formalny, procesowy i nie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym ze szkodą, którą skarżący wiąże z utratą działki leśnej Nr (…) o pow. 3,356 ha, na skutek wydania orzeczenia stwierdzającego nabycie własności tej nieruchomości w drodze zasiedzenia przez Skarb Państwa.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji, rozstrzygając o kosztach postępowania na podstawie art. 102 k.p.c.