Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 3 grudnia 2008 r. oddalił zażalenie „I." Sp. z o.o. z siedzibą w T., na postanowienie Sądu Rejonowego w Z. z dnia 16 września 2008 r., mocą którego odrzucono skargę na czynności komornika sądowego w postaci zajęcia udziałów skarżącego w nieruchomości.
Skarżący „I." Sp. z o.o. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem opisanego na wstępie prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego zarzucając naruszenie art. 7 ustawy o własności lokali oraz art. 759 § 2, 998, 967, 969, 766, 825, 921, 378, 382, 397 § 2, 927, 942, 951, 973 § 4, 985 § 1, 1004 - 1013 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Postępowanie wszczęte skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia należało umorzyć.
W dniu 25 września 2010 r. wskutek wejścia w życie ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy - Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037) zmienił się stan prawny w zakresie dotyczącym skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia. Zgodnie z art. 4241 k.p.c. w nowym brzmieniu można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem jedynie prawomocnego wyroku kończącego postępowanie w sprawie. Jeżeli chodzi o inne prawomocne orzeczenia - na które skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem nie przysługuje - odszkodowania z tytułu szkody wyrządzonej przez wydanie takiego orzeczenia niezgodnie prawem można, w myśl art. 4241b k.p.c., domagać się bez uprzedniego stwierdzenia niezgodności orzeczenia z prawem w postępowaniu ze skargi.
Stosownie do art. 7674 § 3 k.p.c., w nowym brzmieniu, w sprawach egzekucyjnych skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje.
Sprawa ze skargi na czynności komornika sądowego w postaci zajęcia udziału we współwłasności nieruchomości w toku egzekucji z nieruchomości jest sprawą egzekucyjną 3
W wymienionej ustawie nowelizującej Kodeks postępowania cywilnego brak przepisu nakazującego stosowanie dotychczasowych przepisów do skarg wniesionych przed zmianą stanu prawnego. Wobec tego, że w chwili wniesienia, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia była dopuszczalna, natomiast następczo stała się niedopuszczalna, zastosowanie znajduje art. 355 § 1 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.
Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.