Uzasadnienie
Skarga wierzyciela o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 7 czerwca 2006 r. [sygn. akt I Co (…)] pozbawiona jest jednego z niezbędnych elementów takiej skargi, a mianowicie spełnienia wymogu wymienionego w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. Strona skarżąca nie wskazała w skardze przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne.
Tymczasem każde z wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. powinno być wyraźnie 2 wyodrębnione i wypełnione (v. postanowienia SN z dnia 20 lipca 2005 r., IV CNP 1/05, niepubl.). Jednoznaczne wskazanie przepisu prawa, z którym – zdaniem strony skarżącej – kwestionowane orzeczenie pozostaje w sprzeczności należy do konstrukcyjnych wymogów tej skargi (v. postanowienie SN z dnia 26 lipca 2006 r., IV CNP 68/06 niepubl.), a jego brak skutkuje obowiązkiem jej odrzucenia.
Wypełnienie zatem obowiązku zakreślonego wymaganiem przewidzianym w art. 4245 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może być zastąpione przez powołanie podstaw skargi i ich uzasadnienia. Wymagania skargi wskazane w art. 4245 § 1 pkt 2 i pkt 3 k.p.c. są niezależne od siebie i spełniają, jako istotne elementy skargi, różne funkcje i cele.
Ponieważ nie są one tożsame, przeto mające je spełniać elementy skargi nie mogą być ujęte łącznie i powinny być w skardze odrębnie sformułowane i uzasadnione (v. postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r., I CNP 13/06, niepubl.;postanowienie SN z dnia 28 lutego 2006 r. I CNP 12/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 25 lipca 2006 r., III CNP 41/06, niepubl.; postanowienie SN z dnia 2 marca 2006 r., IV CNP 16/06, niepubl.).
Brak zatem wyraźnego wskazania, w złożonej przez wierzyciela skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądowego, tego przepisu prawa, z którym – w ocenie skarżącego – zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, powoduje odrzucenie skargi (v. postanowienie SN z dnia 16 marca 2006 r. II CNP 15/06, niepubl.).
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.