Postanowienie SN z 2 lipca 2007 r., II CNP 89/07

Wydany

2 lipca 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 2 lipca 2007 r. skargi GT i MT o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sprawa

w sprawie z powództwa Spółdzielni Mieszkaniowej w P. przeciwko GT i MT o zapłatę, odrzuca skargę.

Sentencja

r.

Okręgowego w P. z dnia 7 października 2005 r., sygn. akt [...] wydanego

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 7 października 2005 r. Sąd Okręgowy w P. zmienił, nieoznaczony bliżej w komparycji, wyrok i zasądził solidarnie od pozwanych na rzecz powódki kwotę 14 782,44 zł z ustawowymi odsetkami i kosztami procesu.

W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia pozwani zarzucili naruszenie prawa materialnego – art. 6 k.c., naruszenie przepisów postępowania – art. 230 i 232 k.p.c. i wnosili o stwierdzenie niezgodności z prawem zaskarżonego wyroku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 4244 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wskazane w skardze przepisy dotyczą ustaleń faktów i oceny dowodów. Przyznali to zresztą skarżący w uzasadnieniu skargi m.in. podnosząc, że "wydany przez Sąd Okręgowy wyrok stoi w sprzeczności z regułą ciężaru dowodu wyrażoną w art. 6 k.c.; skoro

Spółdzielnia nie udowodniła faktów uzasadniających jej żądanie, powództwo powinno zostać oddalone", że "Sąd w sposób całkowicie arbitralny uznał, iż pozwani przyznali twierdzeniom powódki", że "Sąd naruszył zasadę kontradyktoryjności, gdyż uwzględnił powództwo, mimo iż powódka nie poparła swego żądania jakimikolwiek dowodami".

Z tych przyczyn skargę należało odrzucić (art. 4244 zd. 2 w zw. z art. 4248 § 1 k.p.c., por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r.,

III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).