Uzasadnienie
Powód – G. Spółka z o.o. domagała się stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia z dnia 14 września 2006 r., w którym zmieniony został wyrok Sądu Rejonowego z dnia 4 października 2005 r. Skarżący wskazywał, że wyrok z dnia 14 września 2006 r. naruszył przepisy art. 365 § 1, art. 379 pkt 3 k.p.c., art. 386 § 1 k.p.c., art. 328 § 2 k.p.c., art. 378 § 1 k.p.c. i art. 6 ust. 1, art. 5 ust. 1 pkt 36 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu porządku i czystości w gminach (Dz.U. nr 132, poz. 622 ze zm.). Wzruszenie zaskarżonego orzeczenia nie jest już możliwe z uwagi na brak ustawowych podstaw do wznowienia postępowania i do złożenia skargi kasacyjnej. Dla uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody zaskarżonym orzeczeniem, skarżący zgłosił jako dowód akta sprawy – Sądu Rejonowego w M. i akta … Sądu Okręgowego w S. Skarżący stwierdza, że w aktach tych znajdują się „dowody powoda i opinie biegłych potwierdzające wysokość wydatkowanych kwot, które stanowią szkodę powoda i obciążają jego budżet” (s. 2 skargi). Szkoda powoda polega na pozbawieniu go należnej zapłaty za usługi dokonywane przez powoda na rzecz pozwanych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wprawdzie skarżący wskazuje na postać szkody (utrata należnej mu zapłaty) i wiąże jej powstanie z zaskarżonym wyrokiem, ale nie precyzuje jednak ani jej rozmiaru ani sposobu jej wyliczenia. Odsyła tylko ogólnie w tym zakresie do odpowiednich akt sądowych, nawet bez wskazania tego, jakie dokumenty mogłyby w tym zakresie wchodzić w rachubę. Tym samym nie można przyjąć, że został spełniony wymóg uprawdopodobnienia wyrządzenia szkody w rozumieniu art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. Istniały zatem podstawy do odrzucenia wniesionej skargi (art. 4248 § 1 k.p.c.).