Postanowienie SN z 7 lipca 2010 r., II CSK 171/10

Wydany

7 lipca 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku H. M. przy uczestnictwie W. P., A. P., H. L. i W. M. o dział spadku, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w Z. z dnia 4 września 2009 r., sygn. akt VI Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną

Skład

SSN Krzysztof Strzelczyk

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Z. w sprawie z wniosku H. M. przy udziale W. P., A. P., H. L. i

W. M. o dział spadku postanowieniem z dnia 4 września 2009 r. oddalił apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Ż. z dnia 10 marca 2009 r., I Ns (…), rozstrzygając o kosztach postępowania jak w sentencji.

Od powyższego orzeczenia wnioskodawca wniósł skargę kasacyjną. Zaskarżając je w całości wskazał jako wartość przedmiotu sprawy kwotę 55.000 zł oraz wniósł o jego uchylenie w całości z jednoczesnym uchyleniem w całości orzeczenia Sądu pierwszej instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Według art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. skarga kasacyjna nie przysługuje w sprawach dotyczących działu spadku jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych.

We wniesionej skardze kasacyjnej skarżący wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi nie oznaczył wartości przedmiotu zaskarżenia (art. 3984 § 3 k.p.c.), wskazał natomiast wartość przedmiotu sprawy opiewającą na kwotę 55.000 zł.

Zważywszy jednak, że w prawomocnie zakończonej sprawie Sąd pierwszej instancji w całości oddalił wniosek, zaś Sąd drugiej instancji w całości oddalił apelację wnioskodawcy, który następnie w całości zaskarżył to orzeczenie wnosząc skargę kasacyjną, to nie budzi wątpliwości, że wskazana przez skarżącego wartość przedmiotu sprawy w istocie jest tożsama z wartością przedmiotu zaskarżenia. Z kolei, jak zostało to już wyjaśnione, skarga kasacyjna wniesiona od orzeczenia w sprawie o dział spadku, jest niedopuszczalna z mocy samego prawa jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż sto pięćdziesiąt tysięcy złotych i jako taka podlega odrzuceniu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. oraz w zw. z art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. orzekł jak w sentencji.