Postanowienie SN z 28 czerwca 2007 r., II CSK 221/07

Wydany

28 czerwca 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku W. W. i G. W. przy uczestnictwie H. G. i T. G. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 czerwca 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestników postępowania od postanowienia Sądu Okręgowego w S. z dnia 12 grudnia 2006 r., odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Henryk Pietrzkowski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna, którą wniósł zawodowy pełnomocnik, pomijając okoliczność, że oparta została między innymi na niedopuszczalnym zarzucie (art. 3983 § 3 k.p.c.) dotyczącym oceny dowodów (art. 233 § 1 k.p.c.), nie spełnia istotnego wymagania procesowego, przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

Brak w niej bowiem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie. Wprawdzie autor skargi kasacyjnej zawarł w jej treści stwierdzenie, że: „wnoszę o przyjęcie niniejszej skargi do rozpoznania w celu sanacji błędnych orzeczeń rozstrzygających o prawie własności uczestników, użytkowanych przez nich częściach budynku i możliwości zasiedzenia” to jednak jest to tylko pozór wymagania określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Warunek zawarcia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienie jest spełniony tylko wówczas, gdy skarżący wskaże na występowanie w sprawie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, a zatem określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Niezamieszczenie w skardze kasacyjnej wniosku wypełnionego wskazana treścią oraz brak jego uzasadnienia stanowi istotną wadę, której nie można usunąć w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych, i w związku z tym podlega odrzuceniu a limine jako niedopuszczalna. Stanowisko takie prezentowane zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie Sądu Najwyższego - w odniesieniu do istotnego elementu kasacji, jakim był wymóg przedstawienia okoliczności uzasadniających jej przyjęcie do rozpoznania – zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Spełnienie obowiązku wynikającego z art. 3983 § 1 pkt 3 k.p.c. nie może polegać na odwołaniu się przez skarżącego do niekorzystnego w skutkach dla strony skarżącej rozstrzygnięcia zawartego w kwestionowanym orzeczeniu i żądaniu jego „sanowania”.

Stwierdzając zatem niedopuszczalność skargi kasacyjnej należało orzec, jak w sentencji (art. 3986 § 3 k.p.c.).

kg