Postanowienie SN z 26 sierpnia 2010 r., II CSK 229/10

Wydany

26 sierpnia 2010 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z wniosku M. B. i A. B. przy uczestnictwie J. S. i S. S.-M. o zniesienie współwłasności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 sierpnia 2010 r., na skutek skargi kasacyjnej uczestnika postępowania J. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 30 października 2009 r., sygn. akt XV Ca (…), odrzuca skargę kasacyjną.

Skład

SSN Henryk Pietrzkowski

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Uczestnik postępowania J. S. wniósł skargę kasacyjną od postanowienia Sądu

Okręgowego w P. z dnia 30 października 2009 r. oddalającego jego apelację od postanowienia wstępnego Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 listopada 2008 r., którym

Sąd Rejonowy oddalił wniosek uczestnika o stwierdzenie zasiedzenia udziału w prawie własności nieruchomości położonej w P. przy ul. I. Wartość przedmiotu zaskarżenia określono w skardze na kwotę 12 500 zł.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Artykuł 618 § 1 k.p.c. stanowi, że w postępowaniu o zniesienie współwłasności sąd rozstrzyga także spory o prawo żądania zniesienia współwłasności i o prawo własności, jak również wzajemne roszczenia współwłaścicieli z tytułu posiadania rzeczy.

Zgodnie zaś z ugruntowanym w orzecznictwie Sądu Najwyższego poglądem, sporami o prawo własności w rozumieniu art. 618 § 1 k.p.c. są między innymi spory wynikające z zarzutu któregokolwiek z właścicieli, że nabył on rzecz przez zasiedzenie (por. uchwała pełnego składu Izby Cywilnej SN z dnia 15 grudnia 1969 r., III CZP 12/69, OSNCP 1970, nr 3, poz. 39).

W postanowieniu z dnia 26 kwietnia 2001 r., II CZ 13/01 (OSNC 2001, nr 12, poz. 181), Sąd Najwyższy wyjaśnił, że od postanowienia sądu drugiej instancji wydanego w sprawie o zniesienie współwłasności, którego przedmiotem jest rozstrzygnięcie sporu przewidzianego w art. 618 § 1 k.p.c., kasacja (obecnie skarga kasacyjna) nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż kwota wymieniona w art. 5191 § 4 pkt 4 k.p.c. (obecnie sto pięćdziesiąt tysięcy złotych). Sąd Najwyższy w obecnym składzie pogląd ten podziela.

Wobec powyższego, skargę kasacyjną uczestnika postępowania, w której wartość przedmiotu zaskarżenia określono na kwotę 12 500 zł należało ocenić jako niedopuszczalną.

Z tego względu, na podstawie art. 3986 § 3, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.