Postanowienie SN z 13 września 2007 r., II CSK 327/07

Wydany

13 września 2007 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa M. C. przeciwko Z. S. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 września 2007 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 stycznia 2007 r., odrzuca skargę kasacyjną 2

Skład

SSN Grzegorz Misiurek

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem odwoławczym, a zarazem kwalifikowanym pismem procesowym o ściśle określonej przez ustawę treści.

Zgodnie z art. 3984 k.p.c. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego w ogólności, wymaganiom formalnym samej skargi, a ponadto zawierać tzw. elementy konstrukcyjne.

Element konstrukcyjny skargi - zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. - stanowi m.in. wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz jego uzasadnienie. Konieczność ich zamieszczenia w skardze kasacyjnej związana jest z instytucją tzw. przedsądu, uregulowaną w art. 3989 k.p.c. Czyniąc zadość temu wymaganiu skarżący powinien w sposób stanowczy przedstawić żądanie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, a ponadto wskazać, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, lub że istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości bądź wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, albo że zachodzi nieważność postępowania, lub że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznanie nie może ograniczyć się do samego wskazania konkretnej przyczyny, czy też przytoczenia dowolnych argumentów, istotnych w odczuciu skarżącego. Wnoszący skargę powinien w formie wyodrębnionego wywodu prawnego przedstawić szczegółową argumentację celem wykazania, że na gruncie danej sprawy ta konkretna przyczyna uzasadniająca przyjęcie skargi do rozpoznania faktycznie istnieje (por. postanowienie SN z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05, OSNC 2006 nr 7-8, poz. 135 oraz postanowienie SN z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05,

OSNC 2006, nr 4, poz. 75).

Jeżeli skarżący powołuje się na występowanie w sprawie istotnego zagadnienia prawnego, to powinien zagadnienie to sformułować i przytoczyć argumenty prawne, które prowadzą do rozbieżnych ocen (por. postanowienia Sądu 3

Najwyższego: z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 oraz z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, nie publ.)

Skarga kasacyjna wniesiona przez powódkę nie czyni zadość wymaganiom stawianym w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Nie zawiera bowiem wyodrębnionego wywodu jurydycznego, odwołującego się do występujących w sprawie - zdaniem skarżącej - zagadnień prawnych.

Uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie może zastąpić uzasadnienie podstaw kasacyjnych.

Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powódki dotkniętą brakiem nieusuwalnym (art. 3986 § 3 k.p.c.).

jz