Uzasadnienie
Pozwany Skarb Państwa zaskarżył wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 17 lutego 2009 r. skargą kasacyjną sporządzoną i wniesioną przez Prokuratora Okręgowego w Ł. Odpis tej skargi kasacyjnej Sąd Apelacyjny doręczył Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w dniu 25 maja 2009 r. (k. 304 akt). Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa nie zajęła żadnego stanowiska odnośnie do tej skargi kasacyjnej.
Z mocy art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.), w brzmieniu tego przepisu obowiązującego przed nowelizacją dokonaną ustawą z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 79, poz. 660) z mocą od dnia 12 czerwca 2009 r., wyłączne zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym należy do zadań Prokuratorii Generalnej. Sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej jest niewątpliwie przejawem wykonywania zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym.
W tej sytuacji okoliczność, iż statio fisci pozwanego Skarbu Państwa jest m.in. Prokurator Rejonowy w P. nie przesądza o istnieniu zdolności postulacyjnej Prokuratora Okręgowego w Ł., wobec braku jego uprawnienia do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej w imieniu Skarbu Państwa, które to uprawnienie przysługuje Prokuratorii Generalnej w ramach wykonywania wyłącznego zastępstwa procesowego Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym.
Przepis art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.) zawiera bowiem normę szczególną w stosunku do art. 871 § 2 k.p.c.
W tej sytuacji skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną z innych przyczyn i orzec jak w sentencji na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. md