Postanowienie SN z 7 lipca 2011 r., II CSK 37/11

Wydany

7 lipca 2011 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. B. i J. B. przeciwko Skarbowi Państwa – Szefowi Wojskowego Zarządu Infrastruktury w P. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 lipca 2011 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 grudnia 2009 r.,

Skład

SSN Henryk Pietrzkowski

Sentencja

1. odrzuca skargę,
2. oddala wniosek Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

r.

Uzasadnienie

Skarga kasacyjna powodów A. B. i J. B. od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 15 grudnia 2009 r. podlegała odrzuceniu z następujących powodów.

W razie częściowego uwzględnienia apelacji strony pozwanej zaskarżającej wyrok zasądzający powództwo w całości, sąd drugiej instancji zmieniając wyrok sądu pierwszej instancji przez obniżenie zasądzonej kwoty, powinien zamieścić w sentencji orzeczenia rozstrzygnięcie o oddaleniu powództwa w części dotyczącej różnicy pomiędzy kwotą zasądzoną przez sąd pierwszej instancji i kwotą uznaną za zasadną przez sąd drugiej instancji (art. 325 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c.). Brak takiego rozstrzygnięcia uprawnia strony do złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 351 § 1 k.p.c.). Brak uzupełnienia wyroku skutkuje uznaniem, że w tej części wyrok sądu odwoławczego jest nieistniejący (wyrok SN z dnia 28 listopada 2006 r.,

IV CSK 119/06, nie publ.).

Po rozpoznaniu apelacji pozwanego, którą zaskarżono wyrok Sądu

Rejonowego z dnia 25 sierpnia 2009 r. W całości Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że obniżył zasądzoną w punkcie pierwszym od pozwanego solidarnie na rzecz powodów kwotę 148 958 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 25 sierpnia 2009 r. do dnia zapłaty do kwoty 24 095 zł, nie obciążył powodów obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów procesu oraz nakazał ściągnąć od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Rejonowego kwotę 352,69 zł tytułem nieuiszczonych kosztów sądowych, a powodów nie obciążył obowiązkiem zwrotu na rzecz Skarbu Państwa nieuiszczonych kosztów sądowych w pozostałym zakresie; w pozostałej części apelację oddalił i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego. Sąd drugiej instancji, zmieniając wyrok

Sądu pierwszej instancji przez tylko obniżenie kwoty zasądzonej przez ten Sąd i nie oddalenie powództwa w pozostałej części, nie orzekł o całości powództwa. Żadna ze stron nie złożyła w przewidzianym prawem terminie wniosku o uzupełnienie wyroku (art. 351 § 1 k.p.c.).

Oznacza to, że skarga kasacyjna powodów dotycząca różnicy pomiędzy kwotą zasądzoną przez Sąd pierwszej instancji a kwotą uznaną za zasadną przez

Sąd Okręgowy, wniesiona została od orzeczenia nieistniejącego i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. z uwagi na brak substratu zaskarżenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 25 lutego 1997 r. II CKN 15/97,

OSNC 1997 nr 6-7, poz. 89, z dnia 7 października 1998 r. II UKN 247/98, OSNP 1999, nr 20, poz. 665, z dnia 28 maja 1998 r. III CKN 409/98, nie publ., z dnia 25 stycznia 2001 r. III CKN 1382/00, OSNC 2001, nr 9, poz. 132, z dnia 11 września 2002 r. V CKN 1165/00, nie publ.).

Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną należało oddalić. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie stanowiskiem, w razie odrzucenia skargi kasacyjnej nie należy przyznawać kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która w odpowiedzi na skargę kasacyjną nie podniosła zarzutu, że skarga ta powinna być odrzucona (por. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, niepubl.; orzeczenie

SN z dnia 15 listopada 1934 r., C. II 1677/34, Zb. Urz. 1935, poz. 204).