Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny po rozpoznaniu sprawy z wniosku M.U. przy udziale W.U.
oraz Prokuratora Apelacyjnego o ubezwłasnowolnienie postanowieniem z dnia 11 lutego 2009 r. oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 października 2008 r.
Od powyższego postanowienia wnioskodawczyni wniosła skargę kasacyjną, w której domagała się uchylenia w całości zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanych przed sądem niższej instancji. Wyjątki od tej zasady określa art. 871 § 2 i 3 k.p.c.
Do skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawczynię w dniu 22 maja 2005 r. dołączone zostało pełnomocnictwo procesowe, które swym zakresem nie obejmowało postępowania przed Sądem Najwyższym. Na skutek wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi strona złożyła pełnomocnictwo umocowujące pełnomocnika do sporządzenia skargi kasacyjnej i reprezentowania jej interesów przed Sądem Najwyższym. Pełnomocnictwo to jednak opatrzono datą 29 maja 2009 r., gdy tymczasem termin do wniesienia skargi upłynął 25 maja 2009 r.
Z uwagi na powyższe oraz fakt, iż nie zachodziły okoliczności, o których mowa w art. 871 § 2 i 3 k.p.c. uznać należało, że wnioskodawczyni nie była prawidłowo reprezentowana w chwili wnoszenia skargi kasacyjnej.
Z tego względu, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.