Uzasadnienie
Powódka H. W. w dniu 1 czerwca 2012r. wniosła skargę kasacyjną od prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w P. z dnia 28 lutego 2012 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym – koperta k. 149 akt). Odpis orzeczenia sądu drugiej instancji doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 3 kwietnia 2012 r. (k. 141 akt). W skardze kasacyjnej nie został wskazany zakres zaskarżenia (art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.). Pełnomocnik skarżącej usunął powyższy brak skargi w dniu 4 czerwca 2012 r. składając bezpośrednio w Sądzie Okręgowym w P. pismo zatytułowane „uzupełnienie skargi kasacyjnej”, w którego treści wskazał, że przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Sądu Okręgowego w. z dnia 28 lutego 2012 r. w całości (k. 142 akt).
Uczestnicy postępowania złożyli odpowiedź na skargę kasacyjną, w której wnieśli o nie przyjęcie do rozpoznania ewentualnie o oddalenie skargi oraz o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył:
Zgodnie z art. 3985 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia stronie skarżącej orzeczenia z uzasadnieniem.
W rozpoznawanej sprawie termin dwumiesięczny, którego bieg rozpoczął się w dniu 3 kwietnia 2012r. upłynął z dniem 3 czerwca 2012 r. (art. 165 § 1 k.p.c. w zw. z art. 112 k.c. i art. 13 § 2 k.p.c.). Niepowołanie w skardze kasacyjnej zakresu zaskarżenia, wskazanego w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c. jako jej element konstrukcyjny, oznacza istnienie braku, nie wymagającego przeprowadzenia postępowania naprawczego (arg. a contrario art. 3986 § 1 k.p.c.). W orzecznictwie przyjęto, że dopuszczalne jest uzupełnienie przez pełnomocnika strony wymagań konstrukcyjnych skargi jedynie w wypadku zachowania terminu do złożenia skargi kasacyjnej i przed wydaniem postanowienia o jej odrzuceniu (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 stycznia 2006r., III CZ 104/05, nie publ., postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2006r., I PZ 25/05, OSNP 2007, nr 1-2, poz. 14, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 1998 r., II CKN 3 517/97, OSNC 1998, nr 7-8, poz. 127).
Z akt sprawy wynika, że pełnomocnik skarżącej dokonał uzupełnienia wskazanego elementu skargi w dniu złożenia pisma procesowego, tj. 4 czerwca 2012r., zatem z naruszeniem ustawowego dwumiesięcznego terminu. W myśl art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna podlega zatem odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. w zw.
z art. 13 § 2 k.p.c. orzekł jak w postanowieniu.
O kosztach zastępstwa adwokackiego uczestników postępowania orzeczono zgodnie z art. 108 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. i art. 520 § 1 k.p.c..
es