Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 lipca 2009 r. Sąd Okręgowy w Z. zmienił postanowienie Sądu Rejonowego w Ż. – którym dokonano wpisu w księdze wieczystej
Kw. nr Z(…)/6 hipoteki przymusowej na rzecz Skarbu Państwa-Urzędu Skarbowego w
Ż. w kwocie 134 557,70 zł, zabezpieczającej należność z tytułu podatku od towarów i usług – w ten sposób, że oddalił wniosek o wpis hipoteki przymusowej.
Wymienione postanowienie wnioskodawca Skarb Państwa – Naczelnik Urzędu
Skarbowego w Ż. zaskarżył skargą kasacyjną z dnia 1 września 2009 r., sporządzoną i wniesioną przez jego pełnomocnika procesowego będącego radcą prawnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zgodnie z art. 871 § 3 k.p.c. w sprawach, w których obowiązuje wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa nie jest dopuszczalne zastępowanie go przez jakikolwiek inny podmiot. W orzecznictwie zostało 2 też wyjaśnione, że wyłączne zastępstwo Skarbu Państwa przez Prokuratorię Generalną
Skarbu Państwa obejmuje również czynności związane z postępowaniem przed Sądem
Najwyższym, podejmowane przed sądem niższej instancji (por. postanowienie Sądu
Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., I CSK 192/06, niepubl.).
Na skutek nowelizacji ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej
Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 169, poz. 1417 ze zm.; dalej: „ustawa”), dokonanej ustawą z dnia 19 marca 2009 r. o zmianie ustawy o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (Dz.
U. Nr 79, poz. 660; dalej: „ustawa nowelizująca), która weszła w życie z dniem 12 czerwca 2009 r., przewidziane w art. 4 ust. 1 ustawy wyłączne zastępstwo Skarbu
Państwa w postępowaniu przed Sądem Najwyższym objęło także sprawy rozpoznawane w postępowaniu wieczystoksięgowym (przewidujący wyłączenie tego zastępstwa przepis art. 4 ust. 4 ustawy został uchylony).
Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy nowelizującej sprawy przed Sądem Najwyższym, w których zgodnie z przepisem ustawy, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, po dniu jej wejścia w życie, zastępstwo procesowe Skarbu Państwa przez Prokuratorię
Generalną Skarbu Państwa jest wyłączne, prowadzi się na dotychczasowych zasadach, o ile przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej zostały w sprawie podjęte czynności procesowe przed Sądem Najwyższym lub czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym, podejmowanie przed sądem niższej instancji.
Skarga kasacyjna wnioskodawcy została wniesiona dnia 2 września 2009 r. Jej wniesienie stanowiło czynność procesową związaną z postępowaniem przed Sądem
Najwyższym, podjętą przed sądem drugiej instancji. Wymieniona czynność, mimo że objęta już wyłącznym zastępstwem Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, została jednak dokonana przez reprezentującego Skarb Państwa radcę prawnego, czyli osobę niemającą zdolności postulacyjnej. Wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę nieuprawnioną – zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Sądu Najwyższego (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 30 sierpnia 2006 r., I CSK 192/06) – nie stanowi braku formalnego ani też innej wadliwości podlegającej konwalidacji (sanacji).
Skarga kasacyjna wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlegała zatem – na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. – odrzuceniu przez Sąd drugiej instancji. Ponieważ nie zrobił tego wymieniony Sąd, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd Najwyższy (art. 3986 § 3 k.p.c.).
Z przedstawionych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.