Postanowienie SN z 24 stycznia 2008 r., II CSK 566/07

Wydany

24 stycznia 2008 r.

Sąd

Sąd Najwyższy

Sprawa

w sprawie z powództwa A. G. przeciwko „T.(...)” - Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S. oraz Gminie Miasto S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 stycznia 2008 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 5 kwietnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), odrzuca skargę kasacyjną oraz zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej „T.(...)”, Spółki z o.o. w S. kwotę 1800 (tysiąc osiemset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.

Skład

Prezes SN Tadeusz Ereciński

Sentencja

r.

Uzasadnienie

Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2007 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego w S. W skardze kasacyjnej powódka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 233 § 1 oraz art. 322 w zw. z art. 391, art. 232 w zw. z art. 278 w zw. z art. 391, 381, 382, art. 386 § 4 k.p.c., art. 212 k.p.c. w zw. z art. 65 § 1 i art. 89 k. c. i wnosiła o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi Apelacyjnemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3983 § 3 k.p.c. podstawą skargi kasacyjnej nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów (por. postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 76).

Wskazane przez skarżącą – jako podstawa skargi – przepisy dotyczą wprost ustalenia faktów i oceny dowodów. Wniosek taki potwierdza uzasadnienie skargi kasacyjnej, w którym skarżąca podnosi m.in., że „nie ma racji Sąd drugiej instancji, gdy twierdzi, że powódka (...) wykazała wymaganą inicjatywę dowodową”, że „Sąd drugiej instancji uchylił się od podjęcia ustaleń wysokości szkody oraz wysokości renty z tytułu utraty dochodów”, że w sprawie „można było dokonać oceny takich dowodów, jak zeznania J. S., zeznania W. B., zeznania powódki (...) oraz dokumenty – umowę dzierżawy”.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu (art. 3986 § 3 k.p.c.).