Uzasadnienie
Do skargi na przewlekłość postępowania uregulowanej w ustawie z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, dalej: „ustawa z 17 czerwca 2004 r.” (Dz. U. Nr 179, poz. 1843), rozpoznawanej przez Sąd Najwyższy, stosuje się przymus adwokacko-radcowski (uchwała siedmiu sędziów SN, mająca moc zasady prawnej z 17 listopada 2004 r., III SPP 42/04, OSNP 2005, nr 5, poz. 71).
Skargę wniesioną osobiście przez D. P. należało więc, jako niedopuszczalną, odrzucić (art. 871 § 1 zd. 2 k.p.c. i art. 9 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 370 k.p.c.).
Zawarty w skardze wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata przez sąd należało, na podstawie art. 117 § 6 k.p.c., przekazać Sądowi Rejonowemu, który po zbadaniu akt sprawy objętej twierdzeniem skarżącego, że wystąpiła przewlekłość postępowania, oceni zasadność tego wniosku.