Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 29 listopada 2007 r. odrzucił skargę K. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem tego Sądu z dnia 18 kwietnia 2007 r. uznając, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego w art. 407 k.p.c. i nie została oparta o ustawową podstawę wznowienia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd Apelacyjny ustalił prawidłowo, że po odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2007 r. skarżący złożył ponownie skargę o wznowienie postępowania datowaną na 15 października 2007 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, że o podstawie wznowienia (ujawnienia dowodu w postaci postanowienia Wojskowej Prokuratury Garnizonowej w K. z dnia 14 czerwca 2007 r. o odmowie wszczęcia śledztwa) powziął on wiadomość w dniu 20 czerwca 2007 r. Zatem z tą datą rozpoczął bieg trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania na tej podstawie. Usprawiedliwiona była więc ocena Sadu Apelacyjnego, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 407 § 1 k.p.c. Nie zmienia jej fakt, że skarżący skargę o wznowienie postępowania złożył także wcześniej, skoro skarga ta została prawomocnie odrzucona i rozpoznaniu podlegała skarga wniesiona ponownie.
Istnienie uzasadnionej podstawy odrzucenia skargi o wznowienie postępowania, związanej z niezachowaniem przez skarżącego terminu do jej wniesienia, przesądzało o bezzasadności zażalenia, które z tego względu podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i 39814 k.p.c.