Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. Sąd Okręgowy w P. odrzucił, jako nieopłacone, zażalenie S. L. wniesione od postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 11 maja 2009 r., którym Sąd odrzucił, jako nieopłacone, jego zażalenie, wniesione od 2 postanowienia tegoż Sądu o odrzuceniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu jego skargi o wznowienie postępowania.
W zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia 30 czerwca 2009 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Zażalenie należało uwzględnić, pomimo faktu braku należnej opłaty od zażalenia z dnia 15 maja 2009 r. Stanowisko Sądu Apelacyjnego, iż zażalenie wniesione przez radcę prawnego, które nie zostało należycie opłacone, podlegało odrzuceniu bez wzywania do usunięcia tego braku, jest co do zasady trafne (art. 1302 § 3 k.p.c. w poprzednim brzmieniu). Nie można jednak pominąć faktu, że skarżący został zwolniony od kosztów sądowych w części stanowiącej opłatę od zażalenia z dnia 10 lipca 2009 r. postanowieniem Sądu Okręgowego w P. z dnia 24 lipca 2009 r., a sytuacja finansowa skarżącego nie uległa zasadniczej zmianie w porównaniu do tej, na którą wskazywał on we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 26 listopada 2008 r. Oznacza to, że już w dacie wniesienia zażalenia z dnia 15 maja 2009 r. istniały podstawy do zwolnienia od tej opłaty, a skoro tak, to odrzucenie zażalenia z powodu braku uiszczenia należnej opłaty nie było prawidłowe.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 39815 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.