Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w Ł. postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r. odrzucił zażalenie na postanowienie tegoż Sądu z dnia 30 kwietnia 2008 r., którym odrzucono skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Ł. wniesioną przez J.K. uznając, że zażalenie to nie zostało należycie opłacone w sytuacji, gdy udzielone jej zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie, której dotyczyła skarga, nie rozciągało się na postępowanie wywołane wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżąca zarzuciła naruszenie art. 117 § 1 k.p.c., art. 91 k.p.c. w zw. z art. 117 § 1 k.p.c., art. 1302 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. a także art. 100 ust oraz art. 18 ust 2 i art. 13 w zw. z art. 19 ust 3 pkt 2 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia inicjuje odrębne postępowanie, które nie jest kontynuacją postępowania, w którym wydano orzeczenie zaskarżone tą skargą. Uzasadniona była zatem ocena Sądu Okręgowego, że udzielone w tym postępowaniu zwolnienie od kosztów sądowych nie rozciągało się na postępowanie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. W postępowaniu tym skarżąca nie złożyła wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych i nie korzystała z takiego zwolnienia w chwili wniesienia skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 25 kwietnia 2006 r. Oceny tej nie zmienia w żadnym stopniu pismo Rady Adwokackiej, zawiadamiające adw. B.K. o wyznaczeniu jej do pełnienia funkcji pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem tego wyroku, na którego istnienie powołano się w zażaleniu.
Skarżąca nie złożyła również wniosku o zwolnienie jej od opłaty od 3 zażalenia na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2008 r., którym odrzucono jej skargę. Sąd Okręgowy w tej sytuacji zasadnie przyjął, że zażalenie na to postanowienie, od którego uiszczono opłatę sądową w wysokości 30 zł, nie zostało opłacone należycie i podlegało z tego względu odrzuceniu.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c.
Wymaga jednocześnie podkreślenia, że nie był również należycie umocowany pełnomocnik skarżącej, skoro w postępowaniu ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie udzielono jej zwolnienia od kosztów sądowych i nie ustanowiono pełnomocnika z urzędu. Nienależyte opłacenie skargi przez kwalifikowanego pełnomocnika, który ją złożył, stanowiło jednak jej brak nieusuwalny i z tego względu nie zachodziła potrzeba wezwania o złożenie stosownego pełnomocnictwa w trybie uzupełnienia tego braku skargi, przed jej odrzuceniem.