Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 28 maja 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestnika postępowania R. K. od postanowienia tegoż Sądu Okręgowego z dnia 30 listopada 2006 r.
W uzasadnieniu Sąd Okręgowy stwierdził, że do skargi kasacyjnej nie dołączono pełnomocnictwa. Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2007 r. doręczonym w dniu 18 kwietnia 2007 r. zobowiązano pełnomocnika do usunięcia braku formalnego przez dołączenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania powoda przed Sądem Najwyższym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Termin do usunięcia braku upłynął w dniu 25 kwietnia 2007 r. W tym terminie brak nie został usunięty. Wobec powyższego skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. 2
W zażaleniu na postanowienie Sądu Okręgowego uczestnik postępowania wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W aktach sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez uczestnika postępowania adwokatowi M. K. o następującej treści „upoważniam adw. M. K. do zastępowania mnie przed sądami wszystkich instancji”. Pełnomocnictwo to udzielone w toku postępowania przed Sądem Rejonowym nie zostało odwołane. Treść pełnomocnictwa wskazuje, że udzielone zostało do reprezentowania uczestnika w tej sprawie, bez ograniczania zakresu pełnomocnictwa.
Zakres pełnomocnictwa procesowego został określony w pierwszej części art. 91 pkt 1 k.p.c. Zawarte tam sformułowanie wskazuje, że pełnomocnictwo procesowe obejmuje wszystkie łączące się ze sprawcą czynności procesowe, także związane z nadzwyczajnymi środkami odwoławczymi, podejmowanymi po jej prawomocnym zakończeniu, jak wymieniona przykładowo skarga o wznowienie postępowania oraz obejmuje czynności postępowania egzekucyjnego. Brak istotnych racji, by wyłączyć spod zakresu ustawowo określonego umocowania wniesienie skargi kasacyjnej i udział we wszczętym w jej wyniku postępowaniu.
Udzielone przez uczestnika postępowania pełnomocnictwo w dniu 9 czerwca 2005 r., zamieszczone na k. (…) akt sprawy, oznaczało umocowanie pełnomocnika także do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, więc nie było podstaw do żądania przedstawienia ponownego pełnomocnictwa, a następnie odrzucenia skargi. Zatem, zażalenie uznać należy za zasadne.
Z powyższych względów na mocy art. 3941 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.