Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 30 października 2014 r. Sąd Apelacyjny odrzucił na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skargę kasacyjną pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 26 czerwca 2014 r., wobec stwierdzenia, że została wniesiona przez osobę, która w chwili wniesienia skargi nie miała umocowania do tej czynności.
Pełnomocnik pozwanego wezwany do usunięcia braku wniesionej imieniem pozwanego skargi kasacyjnej przez dołączenie pełnomocnictwa do reprezentowania pozwanego przed Sądem Najwyższym, przedstawił pełnomocnictwo opatrzone datą 21 października 2014 r., zatem wcześniej w dniu wniesienia skargi nie legitymował się pełnomocnictwem do tej czynności.
W zażaleniu pozwany zarzucił naruszenie art. 3986 § 2 k.p.c. w zw. z art. 126 § 3 k.p.c. w zw. z art. 130 § 1 k.p.c. w zw. z art. 89 § 1 w zw. z art. 91 k.p.c. przez ich nieprawidłową wykładnię polegającą na przyjęciu, że w przypadku uzupełnienia braków formalnych pisma przez dołączenie pełnomocnictwa procesowego pełnomocnictwo to powinno być opatrzone datą nie późniejszą niż data podjętej przez pełnomocnika czynności procesowej. Wskazał, że skoro z treści pełnomocnictwa jednoznacznie wynika, iż pełnomocnik będący adwokatem został ustanowiony w postępowaniu przed Sądem Najwyższym, to nieuprawnione było odrzuceniu skargi kasacyjnej z powodu braku jego umocowania.
Wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda kosztów postępowania zażaleniowego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga kasacyjna pozwanego została sporządzona z zachowaniem przymusu adwokacko - radcowskiego, jednakże bez dochowania wynikającego z art. 126 § 3 k.p.c. wymogu dołączenia pełnomocnictwa dla wnoszącego ją adwokata. Wniesienie skargi kasacyjnej przez uprawnionego do tej czynności adwokata lub radcę prawnego stanowi brak formalny skargi podlegający uzupełnieniu na podstawie art. 3986 § 1 w zw. z art. 3984 § 3 k.p.c. Jeżeli usunięcie braku nastąpi w przewidzianym w ustawie terminie, to bez znaczenia jest jaką datą pełnomocnictwo zostało opatrzone.
Przeciwny, błędny pogląd Sądu Apelacyjnego nie uwzględnia, że dokument pełnomocnictwa służący jego wykazaniu nie ma znaczenia konstytutywnego, znaczenie takie ma natomiast samo udzielnie pełnomocnictwa. Udokumentowane w formie pisemnej pełnomocnictwo, które nie jest pismem procesowym, nie musi zawierać daty jego sporządzenia, a co za tym idzie brak daty na pełnomocnictwie nie stanowi braku formalnego w rozumieniu art. 130 k.p.c. (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 lipca 2003 r., III CZP 54/03 Prok. I Pr. 2004 r., nr 4, poz. 33).
W konsekwencji opatrzenie dokumentu pełnomocnictwa procesowego datą późniejszą niż data wniesienia przez pełnomocnika skargi kasacyjnej nie uzasadnia odrzucenia skargi na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. (zob. również postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia16 marca 2006 r., III SZ 1/06, OSNP 2007, nr 9-10, poz. 148, z dnia 7 listopada 2006 r., I CZ 74/06, niepubl.).
Z powyższych względów na podstawie art. 3941 § 3, w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.