Uzasadnienie
Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 3 listopada 2006 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni na postanowienie tego Sądu z dnia 29 czerwca 2006 r., oddalające zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 10 maja 2006 r. o odrzuceniu apelacji ze względu na jej nieopłacenie. Wyjaśnił, że skarga kasacyjna wnioskodawczyni była niedopuszczalna.
Zażalenie wnioskodawczyni kwestionujące odrzucenie skargi kasacyjnej jest bezzasadne.
Przepis art. 5191 §1 k.p.c. dopuszcza w postępowaniu nieprocesowym skargę kasacyjną – analogicznie jak art. 3981 §1 k.p.c. w procesie - tylko w odniesieniu do dwóch kategorii proceduralnych postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawach z zakresu prawa osobowego, rzeczowego i spadkowego - a mianowicie w odniesieniu do kończących postępowanie w tych sprawach postanowień w przedmiocie odrzucenia wniosku oraz postanowień w przedmiocie umorzenia postępowania. Postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2006 r. nie należało do żadnej z tych dwóch kategorii postanowień.
Nie podlegało ono także, jak trafnie zwrócił uwagę Sąd Okręgowy, zaskarżeniu zażaleniem na podstawie art. 3941 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., ponieważ - choć kończące postępowanie w sprawie - zostało wydane w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji.
Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji (art. 39814 w związku z art. 3941 §3 k.p.c.).