Uzasadnienie
Sąd Okręgowy zaskarżonym postanowieniem – na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. – odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawców, ponieważ nie zawiera ona uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.).
W zażaleniu pełnomocnik skarżących zarzucił, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej wynika „ze sformułowań zawartych w uzasadnieniu kasacji, a zwłaszcza dotyczących pomyłki Sądu co do przypisania statusu strony osobie, która takiego statusu nie posiadała”. W konkluzji zażalenia wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Podniesiony w zażaleniu zarzut świadczy, że skarżący nie doceniają znaczenia wymagania przewidzianego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. i sposobu wywiązania się z tego obowiązku.
Wymaganie uzasadniania wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nawiązuje do instytucji przedsądu, uregulowanej w art. 3989 k.p.c., i stanowi jej dopełnienie. Jest to zatem obowiązek nałożony na skarżącego polegający na wykazaniu argumentów przemawiających za tym, aby skarga kasacyjna została przyjęta do rozpoznania w trzeciej instancji. Należy przy tym podkreślić, że spełnieniem tego obowiązku nie jest przedstawienie dowolnych argumentów uzasadniających przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, istotnych tylko w ocenie samego skarżącego.
Uzasadnienie omawianego wniosku, ze względu na związek z przedsądem, musi ściśle nawiązywać do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, wskazanych w art. 3989 § 1 k.p.c. To oznacza, że wnoszący skargę kasacyjną powinien wykazać – w formie wyodrębnionego wywodu prawnego – że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., II CZ 89/05 niepubl.).
Nie ulega wątpliwości, że zawarty we wstępnej części skargi kasacyjnej wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania w ogóle nie zawiera uzasadnienia. Również 3 w uzasadnieniu skargi kasacyjnej nie ma wywodu, który odpowiadałby wyżej przedstawionym wymaganiom uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Skarga kasacyjna podlegała zatem – jak trafnie uznał Sąd Okręgowy – odrzuceniu z powodu niedopełnienia niepodlegającego uzupełnieniu wymagania.
W konsekwencji nie ma podstaw do uwzględnienia zażalenia (art. 39414 w zw.
z art. 3941 § 3 k.p.c.).
db