Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2010 r. Sąd Okręgowy w S. odrzucił skargę o wznowienie postępowania uczestniczki B. P. w sprawie o zasiedzenie, zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 5 kwietnia 2006 r.
Na powyższe postanowienie odrzucające skargę o wznowienie postępowania uczestniczka wniosła zażalenie. Zarzuciła w nim naruszenie art. 410 § 1 k.p.c., art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. 2
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Sąd Okręgowy w S. stwierdził, iż skarżąca powołała się na podstawę wznowienia określoną w art. 403 § 2 k.p.c., który stanowi, iż można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku, dotyczącego tego samego stosunku prawnego, albo wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W związku z tym Sąd Okręgowy przeanalizował przedłożone przez uczestniczkę postępowania dokumenty i uznał, iż mogła ona skorzystać z większości dowodów, które załączyła do skargi, a pozostałe nie stanowiły dowodu na okoliczność samoistnego posiadania nieruchomości, zatem skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.
W zażaleniu podniesiono jednak zasadnie, że w skardze o wznowienie postępowania oprócz wspomnianej wyżej podstawy wznowienia uczestniczka zarzuciła również oparcie zaskarżonego postanowienia na dokumencie przerobionym, co stanowi podstawę wznowienia określoną w art. 403 § 1 pkt 1 k.p.c.
W orzecznictwie przyjmuje się, że jeżeli w materiale dowodowym znajdował się dokument podrobiony lub przerobiony, nie ma podstaw do wznowienia postępowania, tylko wtedy, gdy nie miał on wpływu na rozstrzygnięcie sądu (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 października 2005 r., I CZ 80/05, niepubl. i z dnia 20 listopada 2009 r., III CZ 46/09, niepubl.). Sąd Okręgowy natomiast w ogóle nie odniósł się do tej podstawy wznowienia.
Przyjęcie przez Sąd, że skarga nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, przy braku rozważenia jednej z podstaw wznowienia wskazanej przez skarżącą uzasadniało zarzut naruszenia art. 410 § 1 k.p.c. Dlatego też zaskarżone postanowienie podlegało uchyleniu (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39815 § 1 k.p.c.).