Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem, zawartym w punkcie trzecim wyroku z dnia 19 maja 2010 r., Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążania powoda M. M. nieuiszczonymi kosztami sądowymi oraz obowiązkiem zwrotu pozwanemu Skarbowi Państwa – Prezesowi Sądu Okręgowego w P. kosztów zastępstwa procesowego w instancji odwoławczej z uwagi na „rodzaj sprawy oraz sytuację materialną powoda”.
W zażaleniu, którego treść wskazuje, że zaskarżeniem objęte zostało rozstrzygnięcie zawarte w pkt 3 wymienionego wyroku w części odnoszącej się do nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego strony pozwanej, pozwany zarzucił naruszenie art. 102 w zw. z art. 100 w zw. z art. 98 § 1 i art. 99 w zw. z art. 391 § 1 k.p.c. oraz art. 328 § 2 w zw. z art. 391 § 1 poprzez przyjęcie, że zachodzą przesłanki do nieobciążania powoda kosztami zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym i kasacyjnym. W konkluzji wniósł o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego Skarbu Państwa – Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym i apelacyjnym według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Postanowienie sądu drugiej instancji co do kosztów procesu, które nie były przedmiotem rozstrzygnięcia sądu pierwszej instancji podlega kontroli w postępowaniu zażaleniowym przed Sądem Najwyższym (art. 3941 § 1 pkt 2 k.p.c.). W rozpoznawanym przypadku kontrola ta nie była jednak możliwa. Uzasadniając zaskarżone rozstrzygnięcie, Sąd Apelacyjny ograniczył się do stwierdzenia, że zastosowanie art. 102 k.p.c. uzasadnione było „rodzajem sprawy oraz sytuacją materialną powoda”. Nie wyjaśnił zaś jakie konkretnie okoliczności miał na uwadze. Uzasadniało to uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Wobec powyższego, na podstawie art. 39815 § 1 zd. 1 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.