Uzasadnienie
Sąd Okręgowy w S. postanowieniem z dnia 24 listopada 2008 r. odrzucił skargę wnioskodawcy o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem tego Sądu z dnia 15 maja 2008 r. uznając, że nie opiera się ona o ustawową podstawę wznowienia.
W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił naruszenie art. 403 § 2 k.p.c., 524 § 2 k.p.c. oraz art. 228 § 2 k.p.c. i wniósł o jego uchylenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
W skardze o wznowienie postępowania wnioskodawca wskazał, że jej podstawę stanowi art. 403 § 2 k.p.c., a nadto został on pozbawiony możliwości działania w postępowaniu przed sądem drugiej instancji. Dla uzasadnienia pierwszej z podstaw wznowienia postępowania powołał się na dowód z pisma dostawcy energii elektrycznej z 26 czerwca 2008 r., z którego treści wynika, że linia wysokiego napięcia, przebiegająca według ustaleń poczynionych przez sąd, wzdłuż działki, której dotyczył wniosek o zniesienie współwłasności, została wcześniej zlikwidowana. Sąd Okręgowy zasadnie ocenił, że dowód ten nie uzasadniał wznowienia postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r.
Zawarte w art. 402 § 3 stwierdzenie, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu oznacza, że został ujawniony dowód mający wpływ na treść rozstrzygnięcia, z którego strona nie skorzystała z przyczyn od niej niezależnych. Nie budzi wątpliwości, że wnioskodawca wiedział o zdemontowaniu linii wysokiego napięcia przed zakończeniem postępowania w sprawie. Miał zatem możliwość wcześniejszego złożenia wniosku o przeprowadzenie dowodu, na który powołuje się w skardze o wznowienie postępowania.
Skarżący bezzasadnie zarzucił również naruszenie art. 524 § 2 k.p.c., wiążąc z tym twierdzenie o pozbawieniu go możliwości działania. Sąd Okręgowy ustalił, że o terminie rozprawy w dniu 15 maja 2008 r. został zawiadomiony reprezentujący powoda adwokat. Odpowiadało to 3 dyspozycji art. 133 § 3 k.p.c. Wnioskodawcy nie można zatem traktować jako osoby, która nie była uczestnikiem postępowania w rozumieniu art. 524 § 2 k.p.c.
Skarżący w zażaleniu nie wskazał, jaki wpływ na treść zaskarżonego postanowienia miało ewentualne naruszenie art. 228 § 2 k.p.c. i z tego względu brak było podstaw do uwzględnienia zażalenia w oparciu o zarzut naruszenia tego przepisu.
Z przyczyn wyżej wskazanych zażalenie było pozbawione uzasadnionych podstaw i podlegało oddaleniu na podstawie art. 3941 § 3 i art. 39814 k.p.c.