Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny wyrokiem z dnia 29 czerwca 2010 r., uwzględniając apelację powódki od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 5 lutego 2010 r., zmienił ten wyrok w ten sposób, że początkowy termin płatności odsetek ustawowych od zasadzonej na rzecz skarżącej sumy 257.264 zł określił na dzień 11 stycznia 2008 r. i zasądził od pozwanego na rzecz powódki 6.328 zł tytułem kosztów postępowania odwoławczego.
W zażaleniu na zawarte w wymienionym wyroku rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego powódka zarzuciła naruszenie § 6 pkt 7 w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), przez określenie należnego jej pełnomocnikowi (adwokatowi) wynagrodzenia w wysokości zaniżonej o 3.000 zł. W konkluzji powódka wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania odwoławczego w kwocie 9.328 zł.
W odpowiedzi na zażalenie pozwany, zastępowany przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa, wniósł o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Uwzględniając skargę kasacyjną pozwanego od wyroku Sądu Apelacyjnego zawierającego zaskarżone postanowienie, Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 7 lipca 2011 r., II CSK 635/10, zmienił objęte nim rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego i koszty te wzajemnie zniósł między stronami. Wskutek tego orzeczenia powstała sytuacja, w której zaskarżone postanowienie nie może zostać poddane kontroli w wyniku wniesionego zażalenia.
Skoro wydanie postanowienia orzekającego o zasadności wniesionego zażalenia stało się niedopuszczalne, należało – stosownie do art. 355 § 1 w związku z art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. - orzec, jak w sentencji.