Uzasadnienie
J. D. zaskarżył zażaleniem postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 1 sierpnia 2011 r. odrzucające jego skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 12 marca 2007 r. Zażalenie to J. D. sporządził osobiście opatrując własnoręcznym podpisem
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje do Sądu Najwyższego. Również Sąd Najwyższy jest sądem właściwym do rozpoznania zażalenia na postanowienia w przedmiocie odrzucenia takiej skargi, niezależnie od tego, czy odrzucenie skargi nastąpiło w sądzie pierwszej czy drugiej instancji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 czerwca 2005 r., III CZ 49/05, OSNC 2005/10/180).
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Oznacza to, że w postępowaniu przed Sądem Najwyższym wszystkie czynności procesowe, dla ich skuteczności, powinny być za stronę dokonane przez adwokatów lub radców prawnych. Ustawa pozbawia tu więc stronę, działającą osobiście, zdolności postulacyjnej. Zażalenia wniesione przez stronę niemającą zdolności postulacyjnej jest niedopuszczalne i jako takie, zgodnie z art. 3941 § 3 w związku z art. 398 w związku z art. 370 i art. 373 k.p.c., podlega odrzuceniu.
Z przedstawionej przyczyny orzeczono przeto jak w sentencji postanowienia.
jw