Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. Sąd Okręgowy w K. odrzucił skargę kasacyjną Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w K. wniesioną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2010 r., którym Sąd oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 lutego 2010 r. o odrzuceniu zażalenia, w którym skarżący kwestionował sposób zakończenia postępowania pojednawczego w postaci zawartego w protokole rozprawy z dnia 26 stycznia 2010 r. stwierdzenia, że do ugody nie doszło.
W zażaleniu pełnomocnik skarżącego zarzucił naruszenie art. 3981 § 1, 3982 § 1, 3983 § 1 pkt 1 i 2, 3984 § 1 pkt 1, 2, 3, 4 oraz § 2, 3985 § 1, 3986 § 1 i 2, 3989 § 1 pkt 3, 39813 § 1 k.p.c. i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Skarga kasacyjna przysługuje w ściśle określonych prawem przypadkach.
Artykuł 3981 § 1 k.p.c. określa dwa takie przypadki. Stosownie do jego treści skarga kasacyjna przysługuje od wydanego przez sąd drugiej instancji prawomocnego wyroku oraz jedynie dwóch rodzajów postanowień sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie, czyli postanowienia w przedmiocie odrzucenia pozwu i umorzenia postępowania.
Postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 29 czerwca 2009 r. nie należy do żadnej z wymienionych wyżej kategorii. W konsekwencji wniesiona od tego postanowienia skarga kasacyjna, trafnie została odrzucona, jako niedopuszczalna, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c.
Wobec powyższego, zaskarżone postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej należało, jako bezzasadne, oddalić (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).