Uzasadnienie
Z akt sprawy wynika, że postanowieniem z 22 października 2013 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda B. H. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z 28 czerwca 2012 r., wydanym w sprawie przeciwko Skarbowi Państwa o zapłatę odszkodowania.
Zażalenie na to postanowienie wniósł ustanowiony dla powoda pełnomocnik z urzędu w osobie adwokat K. K. W piśmie z 6 czerwca 2014 r. powód oświadczył, że „wycofuje skargę złożoną w sprawie … 1044/13 przez adwokata K. K."
Z art. 3941 § 3 k.p.c. wynika, że w postępowaniu zażaleniowym prowadzonym przed Sądem Najwyższym zastosowanie znajduje art. 39821 k.p.c., z którego wynika, że skargę kasacyjną cofnąć może również sama strona. To samo odnieść należy do zażalenia, które - mimo obowiązywania art. 871 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym - cofnąć może sama strona.
Skoro zatem powód cofnął zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, to postępowanie zażaleniowe podlegało umorzeniu (art. 391 § 2 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c.).
Z uwagi na charakter sprawy oraz sytuację osobistą i majątkową powoda, ujawnioną w jego oświadczeniach składanych przy wnioskach o udzielenie mu prawa pomocy, Sąd Najwyższy odstąpił od obciążenia go kosztami postępowania na rzecz strony pozwanej.
O wynagrodzeniu pełnomocnika ustanowionego dla powoda z urzędu Sąd Najwyższy orzekł na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), przy uwzględnieniu charakteru sprawy i nakładu pracy pełnomocnika w sporządzenie zażalenia.