Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny w sprawie z powództwa „A.(...)” Spółdzielni Pracy w P. przeciwko „T.(...)” spółce z o.o. z siedzibą w P., P. N. oraz M. M. o zapłatę, na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 28 grudnia 2006 r., I Aca (…), postanowieniem z dnia 12 października 2007 r. umorzył postępowanie wywołane skargą kasacyjną powódki wobec pozwanej „T.(...)” spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w P. W uzasadnieniu wskazał, że Sąd Rejonowy w P. w sprawie XV GU (…) ogłosił upadłość „T.(...)” spółki z o.o. z siedzibą w P. obejmującą likwidację majątku upadłego.
Zdaniem Sądu Apelacyjnego postępowanie w niniejszej sprawie, także to wywołane 2 wniesioną skargą kasacyjną dotyczy masy upadłości i z tych względów, na podstawie art. 1821 § 1 k.p.c. podlegało umorzeniu.
Powódka w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie i kontynuowanie postępowania zainicjowanego wniesieniem skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazała, że art. 1821 § 1 k.p.c. nie dotyczy postępowań toczących się w stosunku do prawomocnych orzeczeń sądowych.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Kognicję sądu drugiej instancji w postępowaniu zainicjowanym wniesieniem skargi kasacyjnej reguluje art. 3986 § 2 k.p.c. Zgodnie z tym przepisem sąd drugiej instancji odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu, skargę nie spełniającą wymagań określonych w art. 3984 § 1, nieopłaconą oraz skargę, której braków nie usunięto w terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalną. Z przepisu tego jednoznacznie wynika, że postępowanie przed sądem drugiej instancji ma charakter czysto kontrolny i ograniczone jest do badania przesłanek dopuszczalności skargi kasacyjnej, a jedynym rozstrzygnięciem, które może wydać sąd drugiej instancji jest postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej. W postępowaniu tym nie jest więc możliwe uchylenie lub zmiana zaskarżonego orzeczenia, wydanie rozstrzygnięcia co do kwestii wpadkowych.
Sąd drugiej instancji nie ma też wpływu na tok postępowania kasacyjnego, tj. nie może go zawiesić ani też umorzyć, z jednym wyjątkiem ograniczonym do przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej przed przesłaniem akt sprawy do Sądu Najwyższego (art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.).
Sąd Apelacyjny umarzając postępowanie zainicjowane wniesieniem skargi kasacyjnej wykroczył poza zakres przyznanej mu kognicji i z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39815 § 1 zdanie pierwsze w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji.