Uzasadnienie
Postanowieniem zawartym w punkcie IV wyroku z dnia 20 października 2011 r., Sąd Apelacyjny odstąpił od obciążania powoda kosztami postępowania apelacyjnego i kasacyjnego. Orzeczenie to zostało oparte na treści art. 102 k.p.c.
Powyższe postanowienie zostało zaskarżone przez stronę pozwaną zażaleniem, w którym skarżący zarzucił naruszenie art. 102 k.p.c. i art. 98 § 1 k.p.c.
W oparciu o ten zarzut wniósł o jego zmianę i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów postępowania apelacyjnego i kasacyjnego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje
Artykuł 102 k.p.c. przewiduje wyjątek od – odnoszącej się do obowiązku rozliczania kosztów postępowania – zasady odpowiedzialności za wynik procesu i pozwala na odstąpienie od niej „w szczególnie uzasadnionych wypadkach”. Fakt ich nastąpienia (bądź braku) podlega indywidualnej ocenie sądu orzekającego w oparciu o całokształt okoliczności rozpoznanej sprawy. Ocena o zakwalifikowaniu określonej sytuacji jako „szczególnie uzasadnionego wypadku”, o którym mowa w art. 102 k.p.c., jest dokonywana przez sąd w granicach jego dyskrecjonalnej władzy. Z uzasadnienia rozstrzygnięcia wydanego w niniejszej sprawie wynika, że Sąd uznał, iż w sprawie istnieją szczególne okoliczności, które przemawiają za zastosowaniem w niniejszej sprawie art. 102 k.p.c. oraz w sposób przekonywujący uzasadnił swoje stanowisko, wskazując m.in., że niniejsza sprawa miała charakter precedensowy. Ocena ta, dokonana na tle stanu faktycznego niniejszej sprawy, nie wykracza poza granice przewidziane dla swobodnej oceny sądu i nie uzasadnia trafności zarzutów podniesionych przez skarżącego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c.,
Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym orzeczono na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 k.p.c.